Volledig scherm
Het Turkse Belek is ook voor veel Nederlandse voetbalclubs een populaire bestemming in de winter. © Pro Shots

Russische voetbalclubs mijden Turkije

Enkele Russische clubs zullen deze winter niet zoals gebruikelijk een trainingskamp in Turkije beleggen. De ploegen wijken vanwege het neerschieten van een Russische gevechtsvliegtuig door Turkije uit naar Spanje en Israël.

,,We moeten het standpunt van onze staat volgen. Onze clubs zullen niet deelnemen aan de LNF Cup in Turkije. We zoeken naar alternatieven'', aldus Vitali Mutkó, de Russische minister van Sport.

Russische clubs doen al sinds 2012 mee aan het vriendschappelijke toernooi in Turkije.

  1. 'Het leven is meestal ingewikkeld, en soms, heel even, wél simpel
    PREMIUM
    AD Magazine

    'Het leven is meestal ingewikkeld, en soms, heel even, wél simpel

    Huub van der Lubbe grinnikt: ,,Moet je luisteren, grappig verhaal. In december hadden we de voorlopig laatste drie avonden met De Dijk. In Paradiso, heerlijke optredens. Een paar dagen na het laatste concert fiets ik door Amsterdam en halen twee jonge meiden me in. Ze kijken naar me, lang, en dan mindert een van die meiden vaart zodat ik haar moet inhalen. Zegt ze: ‘Het was gezellig bij u in Paradiso, hoor. Ik was er zaterdagavond met vriendinnen, het was hartstikke goed. Vroeger ging ik altijd met mijn ouders, maar nu met vriendinnen. Want ik vind de sfeer bij jullie altijd zo fijn’. Wat leuk, denk ik, en dat zeg ik ook tegen haar. ‘Wat leuk dat je erbij was’.’’ Vanaf volgende maand staat Van der Lubbe weer op de bühne. Solo. De Dijk, dat komt later wel weer. Nou ja, solo, de rocker/dichter laat zich in Wat Speelt ondersteunen door Jan Robijns op piano en Jeroen van Olffen op bas. Met die voorstelling eert Van der Lubbe zijn muzikale helden. Boven een kop verse gemberthee in het restaurant van het Tropenmuseum in Amsterdam legt hij uit: ,,Helden bestaan alleen maar in je hoofd. Zodra je meer van iemand weet, is-ie al bijna geen held meer. Dan krijgt-ie ook menselijke trekken, en blijkt hij - vanzelfsprekend - ook niet altijd even goed te pruimen te zijn, net als ieder ander. Ik had heus m’n helden vroeger, Faas Wilkes, Jacques Brel, om maar twee namen te noemen. Maar dat waren allemaal mensen die ik niet kende. Koester ze vooral in je hoofd.’’