Volledig scherm
PREMIUM
Ongediertebestrijder Chris de Ruig houdt van zijn vak. © Koen Verheijden

Weg met dat gespuis!

kriebelende beestjesKakkerlakken, vlooien, wespen, bedwantsen: 's zomers grijpt ongewenst gespuis zijn kansen in en om huis. Topdrukte voor ongediertebestrijders. ,,Ik probeer te denken zoals die beesten.''

Volledig scherm
© Shutterstock
Quote

Dit is een prachtig vak. Iedereen is blij als ik kom en dankbaar als ik vertrek

Chris de Ruig, ongediertebestrijder
Volledig scherm
© Shutterstock
Volledig scherm
© ANP
Volledig scherm
© Dreamstime
Volledig scherm
© Thinkstock

Midden in de nacht begon haar dochter te gillen. ,,Compleet overstuur.'' Er krioelden beestjes over haar dekbed, het kussen en de matras. ,,Die griezels liepen overal.''

Voor ze de slaapkamer uitvluchtte, keek ze nog eens goed: ,,Brrr, kakkerlakken, dát waren het.''

Al snel bleek dat de dieren zich schuilhielden op veel meer plekken. ,,In de keukenkastjes, op de bank, in de afwasmachine ... afschuwelijk!''

De door kakkerlakken geplaagde flat staat aan de Saigondreef in het Utrechtse Overvecht. ,,Ik schaam me kapot'', zegt de vrouw, die daarom liever anoniem blijft. Met 'lijmplaatjes' heeft ze al honderden van die 'enge dingen' gevangen. ,,Maar ze blijven komen.''

Wie weet er raad in zo'n situatie? Juist: de ongediertebestrijder.!Chris de Ruig is er zo een. Je herkent hem aan zijn blauwe overall waarin hij zich het 'leplazerus' zweet, maar vooral aan zijn trouwe metgezel: een rugspuit, met een rode tank vol gif. Als hij met een masker op de sproeilans in stelling brengt, klinkt een zoemend geluid - of hij de heg snoeit.

Topdrukte is het voor De Ruig, een van de dertien ongediertebestrijders van de Veenendaalse firma Lagerweij. Al de hele zomer schiet hij gezinnen te hulp, die - vaak na hun vakantie - een door mollen omgewoeld gazonnetje aantreffen, een wespennest in de dakgoot vinden of bij het betreden van de huiskamer worden besprongen door vlooien. Maar ook restaurants en winkels hebben er last van.

Wespen, vlooien, vliegen en andere insecten gedijen prima in het huidige vochtige, soms broeierige zomerweer. Maar De Ruig komt tijdens zijn patrouilles nog veel meer tegen. Bedwantsen, bijvoorbeeld. Net als motmuggen, ratten, mieren of muizen.

En inderdaad, ook kakkerlakken treft hij geregeld aan. ,,Die kruipen in vakantiekoffers en springen in je supermarktmandje. Of ze wandelen via het appartement van de buren zo je huis binnen.''

Machteloos
Het helpt uiteraard niet als een woning een smeerboel is. Maar ook in een keurige flat, zoals hier in Utrecht, sta je soms machteloos. ,,Zodra die kakkerlakken maar een druppeltje vet vinden, raak je ze niet meer kwijt.''

Taaie rakkers zijn het, weet De Ruig. Maar ook al houden ze zich nu eventjes schuil, van het gif waarmee hij alle naden en nisjes besprenkelt, hebben ze meestal niet terug.

Op plekken die droog moeten blijven, zoals de stopcontacten, laat hij een kloddertje dodelijke 'snoepgel' achter. De keukenla, gevuld met speculaasmix en suikerklontjes, krijgt dezelfde behandeling. ,,Klaar is Kees.''

In zijn bestelwagen rijdt hij naar een door spinnen geteisterde woning in Veenendaal. Als de beestjes met de rugspuit onder handen worden genomen, geven ze zich snel gewonnen.

Terwijl ze naar beneden vallen, bewegen hun pootjes nog. Lang zal dat niet duren. ,,Die zijn zo allemaal dood.''

Ongediertebestrijder - het is een prachtig vak, vindt De Ruig. ,,Ik ben lekker met de auto onderweg en beland op allerlei plekken; bij rijke en arme lui, grote en kleine bedrijven. Iedereen is blij dat ik kom en dankbaar als ik vertrek.''

Vroeger werkte hij op een laboratorium, tot een vriend die al langer ongedierte bestrijdt hem vier jaar geleden een dagje op sleeptouw nam. ,,Dat had ik véél eerder moeten doen.''

De Ruig houdt van dieren, heus. Maar overlast moet nou eenmaal worden aangepakt, zegt hij. Als het even kan, wel zonder gif.

In een aantal panden met muizen heeft hij in plaats daarvan klemmen met een lik pindakaas neergezet. De meeste zijn leeg, merkt hij tijdens de controlebezoekjes of er zitten alleen nog een paar haartjes en botjes in. ,,De vliegen hebben de boel netjes opgeruimd.''

Toiletblokje
Maar om zo grondig mogelijk te werk te gaan, staan er op de meeste plekken - onder fornuizen en dakpannen, in kruipruimtes of keukenkastjes - ook doosjes met een 'toxisch lokmiddel'. Net een toiletblokje. Als er gretig van is geknabbeld, legt De Ruig een nieuw exemplaar neer: ,,Hier is het nog druk.''

Het gif is bewust niet zo sterk dat de muizen meteen het loodje leggen. ,,Als hun soortgenoten dat zien, weten ze: daar kan ik beter uit de buurt blijven.''

Daarom is het middel pas dodelijk nadat er een paar keer van gegeten is, en het diertje naar een beschut plekje is gelopen om te sterven.

De Ruig probeert 'te denken als een muis'. ,,Waar zou ik gaan zitten als ik er een was, vraag ik me altijd af.''

Ook in zijn vrije tijd spookt dat door zijn hoofd. ,,Voor ik een restaurant binnenloop, let ik goed op. Zit er een bruine streep bij de deurpost? Dat zou buiksmeer kunnen zijn; vet van de vacht van een muis of rat.''

Als onder de koeling of een kast ook een smoezelig lokdoosje staat, weet De Ruig genoeg: ,,Dan gaan we ergens anders eten.''

Hij rijdt verder, naar een Amersfoortse portiekflat waar de muizenkeutels voor het oprapen liggen in de galerij.

,,Tja'', zucht de ongediertebestrijder en hij wijst op de openstaande schuifdeur en het afval dat daarachter rondslingert. ,,Mensen, ruim je rommel op! Echt, dat helpt.''