Volledig scherm
PREMIUM
© Marco de Swart

'Zij van het islamiseringsplan'

ColumnHanina Ajarai schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

Quote

Hoe moet ik hierna mijn buren nog onder ogen komen? Voor eeuwig zal ik nu bekend­staan als 'zij van het islamise­rings­plan'

Vergeef me, collega's, maar ik heb besloten mijn masker af te zetten en een volledige bekentenis af te leggen. We zijn genadeloos door de mand gevallen, verzetten heeft geen zin. Het stond er duidelijk: 'Achter de islamisering van Europa schuilt een plan.' Met rode wangen van schaamte las ik het boek van Machteld Zee, zo betrapt had ik me nog nooit gevoeld. Wat wist ze veel van ons!

Ik begreep meteen: hier valt niet meer tegenop te boksen, al zou ik honderd columns achter elkaar volschrijven over hoe vredelievend de islam wel niet is. Ik weet heus wel wanneer het tijd is om de handdoek in de ring te gooien, en geloof me: er waren de afgelopen jaren genoeg momenten dat de twijfel toesloeg. Al die aanslagen in naam van de islam, dacht ik dan, kunnen we dat nog wel rechtbreien?

Regelmatig zakte de moed mij in de schoenen, maar dan praatten mijn islamiseringspartners op mij in en dan laaide toch langzaam het geloof in de zaak weer op. Nu, vind ik, moeten we onze meerdere erkennen in Machteld. In Godsnaam, zij is wetenschapper!

Dus daar komt-ie, mijn bekentenis: Ik, Hanina Ajarai, heb willens en wetens deelgenomen aan het plan om Nederland te islamiseren. Ja, alleen Nederland omdat ik nog op de afdeling junior islamic acquisition zit. Volgend jaar zou ik promotie maken en meedoen met de grote jongens van Europa, maar vooralsnog moest ik mijn tijd bij team-Dutch media vol maken, aan het tafeltje tegenover Lamyae Aharouay van BNR en NRC. Sorry Lamyae.

Khadija, van team-Dutch politics, heeft ons nog gewaarschuwd voor Machteld Zee. ,,Die komt gevaarlijk dichtbij", zei ze nog in het voorjaar op de heidag nadat ze Paul Cliteur had gesproken.

Zo jammer dat het doek valt zo kort na onze grootste geheime overwinning. Na jaren hard werken hadden we eindelijk een team-Dutch royalty! Oke, Amalia is nog maar een kind, maar toch. Zoals onze islamiseringsmanager altijd zegt: 'als je niet van de lange adem bent, hoor je hier niet thuis'.

Mijn buren! Hoe moet ik hierna mijn buren nog onder ogen komen? Voor eeuwig zal ik nu bekendstaan als 'zij van het islamiseringsplan'. Mijn arme kinderen zullen niet meer normaal over straat kunnen na vandaag. Ik kan alleen maar hopen op vergiffenis van het Nederlandse volk. Als Diederik Stapel vergeven kan worden, wellicht dat ik dan ook een kans maak.

Rest mij nog mijn excuses te maken aan de hoofdredacteur van deze krant: Hans Nijenhuis. Sorry Hans, dat ik jou op deze manier moet outen als 'nuttige ongelovige', maar het is waar: zonder jou (en jouw collega's) zouden we nooit zover in ons islamiseringsplan zijn gekomen als nu. Het doet mij pijn onze samenwerking op deze manier te zien eindigen. Een paar van mijn ervaren collega's hadden mij er al voor gewaarschuwd: let op dat je je niet hecht aan je 'nuttige ongelovige'. Ze voelen weliswaar vertrouwd maar vergeet nooit dat het ongelovigen zijn. Pijn, dat is wat ik nu voel. Pijn en diepe, diepe schaamte.