Roos Vonk doet wat haar studenten niet mogen

columnAls ik hoogleraar sociale psychologie in Nijmegen was, zou ik de psyche van Roos Vonk een geweldig afstudeeronderwerp vinden. Roos Vonk is zelf hoogleraar sociale psychologie en ze doet altijd precies dat wat ze haar studenten afraadt.

Volledig scherm
© Joost Hoving

Dit schreef ze in 2013: 'Ik zeg zelf altijd dat we als mens onze hogere mentale vermogens moeten benutten en onze primaire impulsen moeten beheersen, om 'emotionele onzindelijkheid' te voorkomen.'

Dat was ze een paar dagen eerder even vergeten, toen ze met haar tablet op schoot naar een tv-uitzending zat te kijken waarin Henk Kamp optrad. Kamp had iets positiefs gezegd over de winning van schaliegas en Vonk had de weerzin in al haar vezels voelen opkomen.

Ze had zin om die Kamp op zijn bek te timmeren, twitterde ze. Om een paar dagen later schuldbewust te schrijven: 'Een hoogleraar wordt geacht een weldenkend mens te zijn, die de gevolgen van zijn uitlatingen overziet en niet lukraak iedere impuls eruit knalt.'

Die beheersing van haar impulsen, tja, dat was al eerder een lastig dingetje.

Toen Diederik Stapel de resultaten van een neponderzoek naar vleeseters nog maar net klaar had, knalde Vonk er meteen een persbericht uit: 'Vleeseters hufteriger dan mensen die geen vlees eten'. Bleek niks van waar, Stapel had alles bij elkaar verzonnen. Maar Vonk, behalve hoogleraar ook dierenactiviste, twijfelde niet en dacht: zie je wel!

Dat waren twee berispingen. Twee gele kaarten. In Nijmegen is dat geen rood. Vonk had geluk dat Björn Kuipers of Kevin Blom niet in de raad van bestuur zit. Na die tweet over Kamp waren zij met een rode kaart in hun hand de hele campus van de Radboud Universiteit over gerend om Vonk te bestraffen.

Quote

Vonk schreef dat dieren leven als ooit 'slaven en Joden' en sprak van een 'grootscha­li­ge industriële holocaust'

Onlangs schreef Vonk een opiniestuk over de bio-industrie. Daar is veel over te zeggen, genoeg filmpjes van akelige taferelen in stallen of slachthuizen. Maar Vonk schreef dat dieren leven als ooit 'slaven en Joden' en sprak van een 'grootschalige industriële holocaust'. Veel boze reacties. Nee, het waren niet de goede woorden, erkende Vonk deze week. Die impulsen ook altijd! De Radboud Universiteit gooide er nog maar eens een gele kaart tegenaan.

Het kán natuurlijk dat Roos Vonk een spel met ons aan het spelen is, een ragfijn spel van illusie, van hogere psychologische werkelijkheid. Dat ze zelf aan het bestuderen is hoe mensen reageren als een hoogleraar het tegenovergestelde doet van wat ze doceert. En dat er over een tijdje het boek uitkomt over dit wetenschappelijke experiment. Het blijft Roos Vonk, mensen, niets is onmogelijk.

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Nijmegen