Volledig scherm
PREMIUM
© EPA

Sjinkie-show belooft wat voor de Spelen

Sjinkie Knegt (28) domineerde in het weekeinde de EK shorttrack in Dresden en won vijf keer goud, het maximaal haalbare. ,,Mooi meegenomen’’, aldus de Fries nuchter.

Quote

Het zit in principe goed. Maar het moet nog iets beter. Ik wil nog iets sneller tijdens de wedstrij­den

Sjinkie Knegt
Volledig scherm
© EPA
Volledig scherm
© EPA

Door Lisette van der Geest

Fenomeen, held, schicht uit Bantega, koning. Aan betitelingen geen tekort voor Sjinkie Knegt. De shorttracker keert vandaag met het nationale team terug uit Dresden met het maximale aantal gouden medailles dat hij op de EK kon halen: vijf. Hij won alle individuele titels, het eindklassement én als slotstuk gisteren ook met het Nederlands team het goud op de aflossing.

Blijdschap komt bij de 28-jarige Knegt met een gebalde vuist en weinig woorden. ,,Nou, wel een goed weekeinde, denk ik’’, zegt de Fries na afloop. En het is stil. Dan, na een opmerking over zijn titels: ,,Mooi meegenomen.’’

Knegt schept op door zijn benen te laten spreken. Op het ijs drie keer aanzetten en met vliegende vaart buitenom, ongeacht welke Europese topper voor hem schaatst. Of op hoge snelheid draaiend op zijn ijzers in het kleine gaatje bij een concurrent binnendoor. Elke finale weer zijn machtsvertoon. Elke afstand spektakel.

Maar beter in vorm dan ooit? Volgens Knegt is hij dat nu niet. In Dordrecht in 2015, toen hij voor de tweede keer in zijn leven Europees kampioen allround werd, tóén was hij pas in vorm. ,,Vanmorgen was ik echt een beetje moe’’, zei hij over zijn laatste EK-dag. Maar nooit eerder won hij op een internationaal toernooi alles wat er te winnen was. Dat terwijl de EK vooraf gezien werden als tussenstation op weg naar de Olympische Spelen van volgende maand.

Vier jaar geleden domineerde Viktor An, de naar Rus genaturaliseerde Zuid-Koreaan en jarenlang de rivaal van Knegt, met winst op drie afstanden op de EK – destijds ook in Dresden. Het was eveneens An die op de Winterspelen in Sotsji datzelfde jaar de meeste titels opeiste: drie keer goud en één keer brons. Knegt, nadat hij daarover heeft gehoord: ,,Nou, ik bedoel maar. Dan weten we wat ons te wachten staat.’’ Vervolgens een grijns en toch weer bescheidenheid: ,,Nee, ik heb geen idee.’’