Volledig scherm
© ANP

De buitenlandpolitiek van Nederland is er niet om meningen rond te strooien

OpinieTe vaak heffen onze parlementariërs in overbodige moties de vinger tegen misstanden in de boze buitenwereld, vindt Sven Koopmans, Tweede Kamerlid voor de VVD en woordvoerder buitenland. Hij bepleit een effectiever beleid.

Quote

Nederland is ooit ontstaan doordat politici als Willem van Oranje over de religieuze en politieke grenzen heen keken

Onze veiligheid, nationale waarden en banen staan op het spel: strijd in Syrië, illegale migratie, Russische spionage, handelsoorlogen en veel meer. Maar in plaats van samenwerken aan een krachtig Nederlands geluid verliezen sommigen zich in micro-profilering en donquichotgedrag. Er gaat geen buitenlanddebat voorbij of een Kamerlid eist per motie dat Nederland bij de EU, Navo of VN ergens verontwaardigd over is. Ondertussen krijgt het kabinet Kamervragen over‎ Nederlandse actie tegen NGO-wetgeving in Guatemala en - echt waar - het censureren van een stripboek in Rio de Janeiro.

Zijn dat de beste keuzes? Het is hoog tijd dat wij erkennen dat buitenlandpolitiek er niet is om meningen te strooien, maar om onze veiligheid, vrijheid, waarden en welvaart te bevorderen. Daarvoor moeten onze prioriteiten helder zijn en onze bondgenootschappen sterk. Nederland kan niet alles, zeker niet alleen. Een eenzaam geheven vingertje betekent niets voor de boze buitenwereld. Erger: wie altijd kritiek heeft, wordt snel genegeerd.‎

We moeten investeren in samenwerking en in banden met landen die ons kunnen ‎beschermen, bovenal in de Navo.

Onberekenbaar

Trump is soms onberekenbaar, maar Nederland is onveilig zonder Amerikaanse militaire steun. Dus moeten we ook met Trump dealen. Nederland is ooit ontstaan doordat politici als Willem van Oranje over de religieuze en politieke grenzen heen keken. Hij probeerde niet de wereld te bekeren tot het ware geloof, maar sloot verbonden met iedereen die ons nationale belang‎kon dienen. De vraag is hoeveel moties hij nu mee zou krijgen.‎

Om effectief te zijn moeten we prioriteiten stellen. Inzetten op veiligheid, ‎bescherming van Nederlandse waarden en banen. Dus investeren in defensie, terrorismebestrijding, migratiecontrole, fundamentele mensenrechten en ‎economische diplomatie. Wij moeten ons vooral richten op de instabiele landen rond Europa. En geharde onderhandelaars zijn die nee durven zeggen.‎Tegelijk moeten we zo veel mogelijk te bieden hebben, onder meer door met de ‎hele wereld zaken te doen. Wie wil dat Saoedi-Arabië naar ons luistert over vrouwenrechten of de moord op Khashoggi, moet zorgen dat de Saoedische‎ kroonprins belang ziet in praten met Nederland. Hij zal zeker niet naar ons luisteren als wij bij voorbaat weigeren hem te ontmoeten.‎

Daarnaast moeten we onze machtsmiddelen durven in te zetten. Waarom zou de EU in Marokko een tramlijn financieren als Marokko weigert afgewezen asielzoekers terug‎ te nemen?

Nederland moet natuurlijk altijd de ruimte hebben om deals te sluiten. Om ons land veilig, vrij en welvarend te houden, moeten we risico's durven nemen‎ en vuile handen durven maken. Effectief buitenlandbeleid bestaat niet uit spandoeken schilderen en verontwaardiging, maar uit prioriteiten stellen en verantwoordelijkheid nemen.