Landelijke onderwijsstaking op de Dam.
Volledig scherm
Landelijke onderwijsstaking op de Dam. © Jean-Pierre Jans

De kop in het zand, dat is de strategie van onze minister van Onderwijs

OpinieHet tekort wordt steeds groter, maar hoeveel leraren ons land precies tekort komt? Het wordt domweg niet bijgehouden, tot verbazing en woede van Jelmer Evers, Pieter Lossie en Lobke Vlaming.

Terwijl het lerarentekort zich rap uitbreidt, blijft het rustig in Den Haag. Je zou denken dat onze minister een nationale onderwijscrisis uitroept, met noodplannen komt en alle middelen ter beschikking stelt om te zorgen dat onze kinderen zo snel mogelijk allemaal les krijgen van een bevoegde leraar. Niets van dat al. Arme kinderen. Waar een rijk land arm in kan zijn. ‎

Minister Arie Slob weet onvoldoende wat er speelt en is steeds te laat met ingrijpen. Het probleem is dat we alleen globaal weten wáár het lerarentekort problemen oplevert. Geen overheidsinstantie die het systematisch registreert. En dat in een land waar we zowat alles meten en registreren. Grasduin maar eens op de website van het CBS. De weerstand om het probleem inzichtelijk te maken lijkt ingegeven door gebrek aan politieke wil om daar vervolgens acties aan te verbinden. ‎

Kop in het zand. Dat is de strategie van onze minister van Onderwijs. Eddy Erkelens van de website lerarentekortisnu.nl doet, naast zijn drukke baan als leerkracht, een dappere poging om het tekort inzichtelijk te maken. Vrijwillig melden leerkrachten of ouders met en zonder naam waar klassen verdeeld worden, lessen uitvallen of hele groepen naar huis worden gestuurd. Hierdoor weet Erkelens veel meer dan de minister, maar het inzicht is verre van compleet. Een individuele leraar is nu eenmaal geen CBS. ‎

Vorig jaar nam de Tweede Kamer een motie aan om de minister te dwingen het lerarentekort inzichtelijk te maken. Bijna een jaar later is er echter nog steeds niets gebeurd. We tasten nog steeds in het duister. ‎

Niemand weet dus hoeveel kinderen er dagelijks niet naar school kunnen, ondanks hun recht op onderwijs.

Daar moeten wij een einde aan maken. Daarom roepen we de Tweede Kamer op ervoor te zorgen dat de minister nú gaat bijhouden hoe groot het tekort dagelijks is.

Het ministerie heeft zelf becijferd dat het lerarentekort binnen enkele jaren stijgt naar 10.000, maar in die cijfers zijn de klassen die nu al worden samengevoegd of naar huis gestuurd niet verwerkt. En dat geldt ook voor de leerlingen in het voortgezet onderwijs en het mbo die al maanden geen wiskunde en Nederlands krijgen. Niemand weet hoe groot het lerarentekort daadwerkelijk is. Of wat dat voor de kwaliteit van het onderwijs betekent. Vandaag niet, morgen niet.

De komende maand roepen wij daarom iedereen op om het bij de Onderwijsinspectie te melden als er lessen uitvallen door het lerarentekort. Zodat we over precies één maand een beeld hebben hoeveel onderwijs er door het tekort aan leraren niet gegeven kan worden. En we roepen de Tweede Kamer op ervoor te zorgen dat de minister het lerarentekort landelijk gaat registreren. ‎

Jelmer Evers is vicevoorzitter van de AOb, Pieter Lossie is voorzitter van LAKS en Lobke Vlaming is directeur van Ouders en Onderwijs.‎