Volledig scherm
© ANP

Doe een beetje lief, ook tegen ons als caissières

OpinieWinkelpersoneel in supermarkten moet, met de aangepaste regels voor klanten, veel tact en geduld hebben, ervaart Josephine Bouman. Ze vraagt iedereen in deze tijd niet moeilijk te doen over kleine dingetjes.

Als je achter de kassa van de supermarkt zit, komen er altijd excentrieke klanten langs. Sommige laten je glimlachen. Andere geef je zelf een glimlach, terwijl je eigenlijk met je ogen zou willen rollen.

In deze coronatijden wordt dit alleen maar versterkt. Als je voor de twintigste keer op een dag te horen krijgt waarom jij handschoentjes moet dragen en je voor de twintigste keer uitlegt waarom jij dit níet moet.

Als mensen het karretje dat je aan het schoonmaken bent uit je handen trekken, terwijl nog geen twee meter verderop een rij ontsmette karretjes klaarstaat. Als het scherm voor de kassa ontweken wordt en er zelfs hoofden om het hoekje verschijnen. Als mensen vier keer op een middag langskomen om steeds drie producten te halen.

Mensen moeten nu zelf hun bonuskaart scannen, om zo contact te vermijden. Een oudere dame geeft aan dat haar arm niet bij het scanapparaat kan.

Quote

Ik wil zeggen dat er belangrij­ker dingen zijn dan airmiles, maar hou mijn mond

Vriendelijk zeg ik dat dat geen probleem is. Ik kan onze bonuskaart aanslaan, zodat de korting er gewoon afgaat. De vrouw kijkt me boos aan. Ze staat erop haar eigen kaart te gebruiken. Ik zou wat willen zeggen over mensen die sterven, over bedrijven die failliet gaan, over kinderen met gewelddadige ouders die de hele dag thuis moeten zitten. Dat er belangrijkere dingen zijn dan vijf airmiles. Ik houd het voor me.

Een man van middelbare leeftijd plaatst zijn boodschappen op de band. Om mensen niet op te jagen hebben we het beleid dat we wachten tot alles erop staat voor we beginnen met scannen. De band staat bijna vol, hij maakt een wegveeggebaar. Het is duidelijk wat hij wil. Echter, ik ben een volwassen vrouw en als je iets van me wilt, kan je dat ook normaal vragen. Dus ik vraag wat hij bedoelt en geef vervolgens aan dat ik het niet zo prettig vindt om aangestuurd te worden met gebaren. Als antwoord krijg ik een heel verhaal over druppels die rondvliegen als je praat. Het zinnetje 'Zou je vast willen beginnen?' had waarschijnlijk tien keer minder vliegende druppels veroorzaakt.

Geen balkje

Een veertiger in trainingspak geeft aan dat ik zijn spullen al aan het scannen ben, terwijl ik nog bezig ben met de klant ervoor. Ik moet ruim twintig producten er handmatig weer afhalen. Hij kijkt mij beschuldigend aan en zegt dat ik niet goed oplette. Ik leg uit dat ik niet kan weten dat het zijn spullen zijn, als hij geen balkje neerzet. Hij zegt dat hij het balkje niet wil aanraken. Dat is ergens nog te begrijpen. Maar als hij afrekent komt er een verfrommeld briefje van vijftig uit zijn broekzak, waarop hij een hele lading oud papier- en muntgeld terugkrijgt.

Wat goedbedoeld advies voor uw volgende supermarktbezoek: wees een beetje lief voor de caissières en vakkenvullers, houd afstand, doe niet moeilijk over kleine dingetjes en denk alsjeblieft een beetje logisch na.

Josephine Bouman, Nijmegen, werkt naast haar studie  als caissière bij Albert Heijn.