Ministers Koolmees (Sociale Zaken), Hoekstra (Financiën) en Wiebes (Economische Zaken) presenteren dinsdagavond een financieel noodpakket om bedrijven overeind te houden.
Volledig scherm
Ministers Koolmees (Sociale Zaken), Hoekstra (Financiën) en Wiebes (Economische Zaken) presenteren dinsdagavond een financieel noodpakket om bedrijven overeind te houden. © EPA

Kabinet zet op tijd de geldkraan open

Het kabinet zet de geldkraan open om de gevolgen van de coronacrisis op te vangen. In recordtijd hebben ambtenaren een noodpakket in elkaar gezet om ervoor te zorgen dat zo min mogelijk mensen hun baan verliezen.

De kosten kunnen alleen al de eerste drie maanden oplopen tot 20 miljard euro. En als blijkt dat de crisis langer aanhoudt, belooft het kabinet de maatregelen nog ‘vele maanden’ voort te zetten. Het kabinet doet zo wat het moet doen nu het land in crisis zit. En dat is goed. De volksgezondheid is uiteraard het eerste wat nu beschermd moet worden. Maar niet vergeten moet worden dat als het virus straks is uitgewoed en het kabinet in de tussentijd niet zou bijspringen, er honderdduizenden Nederlanders straks hun baan zijn kwijtgeraakt.

De horeca is tot nader order gesloten, bloementelers raken hun voorraad niet meer kwijt, de toeristensector ligt op zijn gat en zo zijn er te veel voorbeelden van bedrijven die in acute nood zijn gekomen doordat inkomsten ineens zijn weggevallen. En bij die bedrijven werken allemaal mensen die hun huur of hypotheek moeten betalen, en de studie van hun kinderen, en hun zorgpremies en hun boodschappen... Dat het kabinet alles op alles zet om een sociale ramp te voorkomen, wordt terecht door alle partijen in de Tweede Kamer toegejuicht. Zo neemt de overheid het leeuwendeel van de loonkosten van bedrijven in nood over, op voorwaarde dat er niemand wordt ontslagen.

Nederland kan een stootje hebben, zegt premier Rutte al langer. En dat blijkt nu. De overheidsfinanciën zijn zelfs zo gezond dat geldschieters de Staat rente toe geven als wij hun geld willen lenen. We plukken er nu de vruchten van dat we de afgelopen jaren op de centen hebben gepast. We kunnen de geldkraan openzetten zonder dat de staatsschuld onmiddellijk onhoudbaar wordt. Zo komen we hopelijk de naderende recessie door zonder - net als bij de vorige recessie- dramatisch te hoeven bezuinigen. Dat moet alsnog als het ooit weer beter gaan, maar dit keer hopelijk in de goede volgorde.