Volledig scherm
© Martin Sharrott Fotografie

Mijn boer wordt blij van de geboorte van een kalf

OpinieZe is geen boerin, wel getrouwd met een melkveehouder: Martine van Dijk uit Polsbroek. Zij vertelt over haar ervaringen met het boerenbedrijf, waarbij zij vooral de liefde voor het vak van boer ziet en koestert.

Een zaterdagmorgen in september. De koeien zijn gemolken en lopen naar de wei. Zo rustig en ontspannen. Hun warme adem condenseert in de koude lucht. Een prachtig plaatje. Ik ben geen boerin, maar wel getrouwd met een melkveehouder. Wij werden verliefd in de tijd dat Boer zoekt Vrouw nog niet bestond. En ik had geen idee wat het boerenleven inhield.

De koeien bepalen ons ritme. We ontbijten als de koeien zijn gemolken, en (van voorjaar tot najaar) weer in de wei staan te grazen. Tijdens het avondeten eet ik alleen met de kinderen, terwijl mijn man de koeien melkt. Hij eet later als ze weer in de wei of lekker gevoerd op stal staan. De melktijden staan vast, zeven dagen per week.

Daarnaast heb je allerlei werkzaamheden die je niet kan plannen. Gras kuilen hangt af van het weer. Reparaties doe je wanneer iets kapot is. De melkput verbouwen moet in de zomer, als de koeien dag en nacht in het land staan. En heel snel, omdat de melkbeurten intussen gewoon doorgaan.

Quote

Hun warme adem conden­seert in de koude lucht. Een prachtig plaatje

En dan heb je nog het kalven. Om koeien te kunnen melken moeten zij elk jaar een kalfje krijgen. Dat gaat bij ons het hele jaar door. De ene koe bevalt op een mooie zomermiddag in de wei. Een ander midden in de nacht in de stal, terwijl het hard vriest. Op de dag dat een van onze kinderen geboren werd. Juist als je naar een ouderavond moet, of tijdens het kerstdiner. Toen onze kinderen klein waren, gingen ze met hun vader mee naar de stal. Met een pakje drinken en Sultana-koekjes zaten ze op een baal stro te picknicken tijdens een bevalling. Ook bij hen is al hun hele leven duidelijk: een kalfkoe gaat voor.

Ik zag hoe blij mijn boer kan worden van de geboorte van een gezond kalf, en hoeveel verdriet er is wanneer een van de dieren doodgaat. Hoe hij geniet wanneer, na drukke dagen van maaien, schudden, inwiersen en kuilen, het kuilgras onder het plastic ligt en hij weet dat de koeien in de winter weer te eten hebben. De lichtjes in zijn ogen nu het kruidenrijke grasland, ofwel het saladebuffet dat net is ingezaaid, langzaam opkomt.

Een boer kan blij worden als het regent, zodat het gras weer kan groeien. En blij zijn als de zon schijnt en zijn gemaaide gras droogt tot hooi en de koeien liggen te herkauwen.

Er is op dit moment veel onrust onder de boeren. Er is veel negatieve berichtgeving over milieu en dierenwelzijn in de krant, in het Journaal en op sociale media. De regelgeving gaat veranderen, maar het is nog niet duidelijk hoe en wat dit voor gevolgen heeft voor de agrarische sector en voor ons persoonlijk. Het geeft een heel dubbel gevoel bij alles wat we doen.

Het is fijn dat het gras gaat groeien, de cichorei zijn eerste blaadjes laat zien. Maar wat zullen de regels zijn tegen de tijd dat de witte en de rode klaver bloeien en de karwij en het duizendblad boven het gras uitsteken?