Volledig scherm
© Getty Images

Noodpakket voor leraren: pakje ranja en een koekje

OpinieHet onderwijs staat onder water, zegt Peter Althuizen, leraar klassieke talen. Het geld dat de regering de sector heeft beloofd, vergelijkt hij met een karig noodpakket: volstrekt onvoldoende om leraren uit de ellende te helpen.

Als morgen de dijken doorbreken in Nederland, wordt meteen een noodplan in werking gesteld. Dan komt er een nationale inzamelingsactie op televisie, buurlanden springen bij met noodhulp, we vragen een oliestaat wellicht om ontwikkelingshulp bij het herstellen en ‎ophogen van onze verdedigingswal tegen het verwoestende water. Alles, werkelijk alles wordt gemobiliseerd, koste wat het kost.‎

Welnu, het onderwijs in Nederland staat onder water. De leraren op de basisschool verdienen‎ veel minder dan hun collega's in het voortgezet onderwijs, alle leraren geven veel te veel lessen aan veel te grote klassen. Het lerarentekort loopt de spuigaten uit, burn-out velt de ene ‎leraar na de andere, klassen worden naar huis gestuurd of samengevoegd. ‎

En wat doen we eraan? De Nederlandse leraar voelt zich als een op een gevaarlijke bergtop gestrande bergbeklimmer. Er komt redding aan, gelukkig, eindelijk, een helikopter. De piloot kan niet dichtbij komen, maar heeft een noodpakket dat hij uit het raam gooit. Er zit een pakje ranja in en een gevulde koek. ‎

Quote

Alle leraren geven veel te veel lessen aan veel te grote klassen

We komen morgen langs om te kijken hoe het met je gaat, krijgt de arme man te horen. 'Ze laten me doodgaan', denkt hij, met zijn kennis van de temperatuurdaling die hem de komende nacht te wachten staat.‎

Het lijkt een hopeloze missie voor de Nederlandse leraren. Bijna geen politicus neemt het probleem echt serieus. Er komt geen deltaplan, geen enorme structurele investering die rechtstreeks naar de leerling, de klas en de leraar gaat. Er komt een 'noodpakket', dat niet eens rechtstreeks naar de leraren wordt gegooid, maar naar hun zogenaamde werkgevers, de schoolbesturen. ‎

Weggegooid geld, op die manier. Er vreten al veel te veel vage partijen mee uit de ruif van het primaire proces. De schooldirecteur koopt tablets, schildert het directeurskantoor, betaalt zijn bijdrage aan de bobo's bij de VO-raad en PO-raad, die de belangen van de besturen perfect ‎behartigen maar de leraren in de vrieskou gewoon 's nachts op de berg laten creperen.‎

Politiek en vakbonden roepen meteen luid dat ze blij zijn met het noodpakket. Over twee jaar komt er misschien nog meer geld, voegen ze eraan toe. We richten ons op nieuwe ‎verkiezingen!

De leraren staan er beteuterd bij, net zoals, laat ik nog maar een vergelijking gebruiken, Feyenoord dat bij een achterstand van 6-0 tegen Ajax in de negentigste minuut 6-1 maakt. Is het dan raar dat de leraren niet staan te juichen en geen gat in de lucht springen?‎

Wat nu? Het onderwijs voor langere tijd plat? De minister een motie van wantrouwen aan zijn broek? Het opgeven, er maar het beste van proberen te maken? Nee, gelukkig zijn de leraren woensdag 6 november in opstand gekomen. De beer is los.‎

Peter Althuizen, Rijswijk, is leraar klassieke talen en voorzitter van de lerarenvakbond Leraren in Actie.‎