Volledig scherm
© ANP XTRA

Vleestaks kan boeren uit de stikstofcrisis helpen

OpinieWie graag vlees eet, zou moeten betalen voor de maatschappelijke problemen, zoals vervuiling door stikstof, die de veehouderij met zich meebrengt. Annabel Broer pleit daarom voor een vleestaks. 

De Nederlandse boeren hebben 2,9 miljard euro van de rijksoverheid nodig om de stikstofuitstoot terug te dringen. Die claim leggen zij neer in hun recente rapport met de naam ‘Uit de gecreëerde stikstofimpasse’.

Het is een klap geld, 2,9 miljard. Gelukkig is binnen een sector met een zo hoge omzet als de veeteelt de dekking hiervoor snel gevonden: wij, de Jonge Democraten, pleiten voor een vleestaks om boeren uit de stikstofcrisis te helpen.

Quote

Net zo ‘schuldig’ als de boeren zijn de mensen die de hele dag door vlees eten

,,Wij zijn niet de veroorzaker van het probleem, maar wij willen wel bijdragen aan de oplossing”, zo klonk het bij de presentatie van het rapport uit de mond van de boeren. Die boodschap zal door menigeen met enig cynisme zijn ontvangen. De oorzaken en oplossingen van het stikstofprobleem zijn immers, ook onder boeren, al jaren bekend.

Desondanks hebben de boeren een punt, zij zijn inderdaad niet de kern van het probleem. Net zo ‘schuldig’ zijn namelijk al die Nederlanders die elke dag beginnen met een broodje ham, lunchen met een saucijzenbroodje, ’s avonds een rookworst bij de stamppot serveren en voor het slapengaan nog een broodje bapao verorberen.

De Jonge Democraten staan voor een systeem waarbij de vervuiler betaalt. Oftewel: dat degene die vlees eet, het geld betaalt voor het oplossen van de problemen die ontstaan door de productie en verwerking van dit vlees. Zo betaalt de vleeseter de kosten van de stikstofcrisis.

Dit is precies wat een vleestaks doet. Iedereen betaalt bij het afrekenen van zijn of haar vlees-producten aan de kassa direct de maatschappelijke kosten die de vleesproductie veroorzaakt. Een eerlijke prijs dus.

Met de introductie van een accijns op de aankoop van vlees van ongeveer 30 procent wordt ruimschoots het bedrag opgehaald dat de boeren zeggen nodig te hebben voor het aanpakken van de stikstofcrisis. De rekening komt dan volledig op het bordje van de vervuilers terecht.

De totale maatschappelijke kosten van de productie van bijvoorbeeld varkensvlees liggen nog hoger. Die maatschappelijke kosten bedragen volgens CE Delft (een onafhankelijk onderzoeks- en adviesbureau voor milieuvraagstukken, red.) 53 procent van de supermarktprijs.

In de toekomst zou gekeken moeten worden hoe ook andere maatschappelijke kosten uit de portemonnee van de vervuiler gedekt kunnen worden. ‎

Elegant

Het vleestakssysteem is elegant. Als door de vleestaks de vleesconsumptie ‎daalt, is er minder geld nodig voor het aanpakken van het stikstofprobleem. Zo lopen de‎bedragen grofweg gelijk op.‎En zo verdelen we de kosten van de stikstofcrisis. Iedereen betaalt een eerlijke prijs voor zijn bijdrage aan de vervuiling. Hierdoor worden boeren niet het slachtoffer en is er voldoende geld om de noodzakelijke hervormingen snel door te voeren.

Annabel Broer is lid van het bestuur van de Jonge Democraten.