Volle ladingen Osse bussen brengen liefhebbers naar Volkelse Luchtmachtdagen: ‘Ik ga er elke keer naartoe’

VIDEOOSS/VOLKEL - Ze komen af en aan. Tientallen volle en weer lege bussen die treinreizigers naar de populaire Luchtmachtdagen op vliegbasis Volkel brengen en weer terug. 

Die passagiers komen stuk voor stuk aan op station Oss, waarvandaan het nog een klein half uurtje reizen is met de bus, files buiten beschouwing gehouden. ,,Mensen, het maakt niet uit welke bus je pakt. Alles wat hier stopt gaat daarnaartoe", wijst een medewerker van busbedrijf Connexxion met zijn vinger in de richting van het oosten. Hoeveel bussen er precies rijden? ,,Geen idee.”

Onder anderen Ronald de Heij (58) loopt met gezwinde spoed richting een van de bussen. ,,Ik zoek mijn vriend, die zou hier ook komen. Hij komt met de trein uit Helmond, ik uit Rotterdam”,  zegt De Heij. ,,Nee, zelf heb ik  vandaag niet met de trein gereisd, ik verbleef bij familie die in Oss woont. Ik ben met de auto gekomen.” Wat wil deze bezoeker graag zien in Volkel? ,,De luchtmacht heeft altijd mijn interesse gehad. Maar ik kom niet voor iets specifieks. Ik ga elke keer, tenzij het in Leeuwarden is. Dat is me te ver weg.” 

De eerste bussen vertrokken rond 7 uur in de ochtend. Ze rijden de hele dag door, tot zeven uur vanavond. ,,Er is niks ingewikkelds aan hoor, we doen dit vaker bij grote evenementen. Extra bussen regelen is geen probleem. Van heinde en verre komen voertuigen hier naartoe”, aldus de medewerker van  Connexxion. Hij ziet er streng op toe dat de chauffeurs zich houden aan de rij- en rusttijden. Roepend: ,,Wie toe is aan een pauze moet die nemen.” 

Volledig scherm
Vanuit station Oss gaan tientallen bussen richting Luchtmachtdagen op vliegbasis Volkel. © Tom Vos/BD
Volledig scherm
Vanuit station Oss gaan tientallen bussen richting Luchtmachtdagen op vliegbasis Volkel. © Tom Vos/BD
Volledig scherm
Vanuit station Oss gaan tientallen bussen richting Luchtmachtdagen op vliegbasis Volkel. © Tom Vos/BD
  1. ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’
    Column

    ‘Als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene’

    OSS - Hoewel mijn eigen eenmalige deelname aan de Kako, lang, lang, geleden, geen daverend succes was, had ik het geweldig gevonden als mijn kinderen wél van het kinderkampsoort geweest waren. Twee keer fietste ik een week lang met ze door het bos naar de plaatselijke variant, ze ijs, snoep, een overdosis Netflix en alles wat god nog meer verboden heeft in het vooruitzicht stellend, in ruil voor een beetje enthousiasme. Maar het werd niets. Jammer, begrijpelijk en herkenbaar: ook ik had me op kamp gevoeld als een roze sprinkhaan tussen een hele kudde groene.