Volledig scherm
Gert-Jan Segers met zijn dochter Anne. © Instagram Anne Segers

ChristenUnie-leider Segers ontroert met brief over opgroeiende dochter

Een door ChristenUnie-fractievoorzitter Gert-Jan Segers geschreven ode aan zijn voor de middelbare school geslaagde dochter heeft bij veel gebruikers van Facebook een gevoelige snaar geraakt. Segers schrijft over Anne, zijn oudste dochter, die na de zomer gaat studeren en het ouderlijk huis verlaat. ,,Mijn kleine meisje is groot geworden en vliegt uit.”

Andere ouders noemen de tekst ontroerend en herkenbaar. ,,Loslaten is heel wat voor ouders”, schrijft iemand in een van de reacties. ,,Je proeft de echte vaderliefde. Prachtig!”, vindt een ander.

Segers haalt op zijn facebookpagina herinneringen op aan zijn dochter. Hoe ze de hoofdrol speelde in de schoolmusical, als klein meisje een hoofdwond opliep en later haar elleboog brak en haar eerste verliefdheid. Hij schrijft hoe Anne veranderde van een meisje met twee staartjes – ,,man, wat was ik daar onhandig in” – naar een mens met een mening en stemrecht. ,,Een vrouw op wie ik zo trots ben.”

Duw

Quote

Dit is het begin van een leven waarin mijn kleine meisje vaker een duw zal krijgen

Volgens Segers, die deze zomer vooral aan de onderhandelingstafel zit om een nieuw kabinet te vormen, was hij soms een wat té bezorgde vader. Hij schrijft over de periode dat het gezin Segers in Egypte woonde. In Caïro bracht hij Anne naar de Nederlandse peuterschool. ,,Ze wandelde onbevangen naar een groepje net iets grotere meisjes. Een van hen duwde Anne onmiddellijk bij het kringetje vandaan. Het is zo’n moment waarop je vaderhart even ineenkrimpt. En je weet: dit is het begin van een leven waarin mijn kleine meisje vaker een duw zal krijgen. Het is een moment van een krasje op je ziel, een eerste grijze haar bij je slaap, een schietgebed naar de hemel om bescherming.”

Anne lijkt op Segers, blijkt uit het relaas van de politicus. Net als hij werkte ze tot diep in de nacht door om te blokken voor haar eindexamen. ,,Maar ze heeft de finish ruimschoots gehaald.”

Voetsporen

Na de zomer treedt Anne in de voetsporen van haar vader, als ze vertrekt naar Leiden om daar politicologie te studeren. ,,De stad waar ook mijn ouders me los hebben gelaten, op hoop van zegen.” De stad is niet helemaal vreemd voor Anne, want in Leiden werd ze ook gedoopt. ,,Anne, de wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren.”