Volledig scherm
Hans van Zon © Joost Hoving

De wederopstanding van Don Quichot in Brussel

CommentaarHet betoog van de voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Junker klinkt misschien onwerkelijk, maar is zo gek nog niet, betoogt Hans van Zon. 'Zonder samenwerking ziet de toekomst van Europa er veel minder rooskleurig uit.'

Quote

Als de Unie uiteenvalt en landen, gestuurd door eigenbelang, over elkaar heen rollen, zet Europa zijn toekomst op het spel

Jean-Claude Juncker houdt woord. De laatste ‘troonrede’ van de voorzitter van de Europese Commissie staat bol van de hoop en het optimisme. Juncker acht de tijd rijp voor meer Europese samenwerking, voor de invoering van de euro in alle Europese landen. Bovendien moet het maar eens over zijn met die discussie over een Europa met verschillende snelheden, over een Unie met een kopgroep en een peloton. Dat staat een verenigd, sterker Europa alleen maar in de weg.

Dat Juncker ambitie toont is te prijzen. Daaraan heeft het voorheen te vaak ontbroken. Maar waarop is al zijn hoop en optimisme gebaseerd? Leeft Juncker die vorig jaar nog waarschuwde voor een Europa dat op springen stond, nu in een Europa dat wij niet kennen? Met een Unie die van de ene naar de andere crisis holt en met Groot-Brittannië onderhandelt over een vertrek. Een Europa waar de verdeeldheid alleen maar groter wordt en dat onder zijn burgers verliest aan draagvlak. Niet alleen omdat het een ondemocratische moloch is, ook omdat nationale regeringen als het uitkomt Europa maar al te graag misbruiken als zondebok voor onheil.

Dat Europa acht de EC-voorzitter nu rijp voor meer integratie en samenwerking. Voor een Europese Lente na de tegenvallende resultaten van de anti-Europese populisten bij algemene verkiezingen in lidstaten. Het lijkt op een wederopstanding van Don Quichot in Brussel. Toch is het betoog van Jean-Claude Juncker zo gek nog niet. Hoe onwerkelijk Juncker ook klinkt, in de kern heeft hij gelijk. Zonder samenwerking ziet de toekomst van Europa er veel minder rooskleurig uit. Als de Unie uiteenvalt en landen, gestuurd door eigenbelang, over elkaar heen rollen, zet Europa zijn toekomst op het spel. Daarom moet Junckers ‘troonrede’ worden gezien als een pleidooi voor de grondige opknapbeurt waar verenigd Europa zo hard aan toe is.