Volledig scherm
PREMIUM
© Privéfoto

Nooit meer naar huis

Altijd op vakantieIedereen denkt op vakantie weleens: waarom zouden we teruggaan naar huis? Sommige mensen doen dat dan ook gewoon niet.

Volledig scherm
© Shutterstock

Tip Bianca van den Brand

,,Iedereen zegt altijd: 'Oh, dat zou ik ook wel willen...' Tegen al die mensen wil ik zeggen dat je duizenden redenen kunt bedenken om het níét te doen (werk, pensioen, taal, hypotheek), maar je hebt feitelijk maar één reden nodig het wel te doen. Namelijk dat je er gewoon zin in hebt.''

Volledig scherm
© Privéfoto
Volledig scherm
© Privéfoto
Volledig scherm
© Shutterstock

Het plan van Blanca van den Brand (40) en haar man Raymond was overzichtelijk: twee weken naar Italië. Weg van alle drukte in Nederland, genieten van de zon, het eten, de natuur. Rust. ,,Raymond en ik woonden in Haarlem, hadden allebei een drukke baan", vertelt Blanca. Hij als arts, zij als relatietherapeut. ,,En we hadden twee kleine kinderen, van 2,5 en 1. Ik merkte dat ik het steeds moeilijker vond om alle ballen hoog te houden: je werk, de kids, het huishouden, je vrienden, familie, en dan moest je óók nog charmant door het leven gaan."

Ze kregen het idee: waarom emigreren we niet? ,,Er was nog geen concreet plan, maar Raymon had al wel z'n baan opgezegd. Nieuw-Zeeland spookte door ons hoofd. We pakten de auto in, zetten de kinderen op de achterbank en besloten het er op vakantie serieus over te hebben."

Ze streken neer in een vakantiehuis in Alagna, een piepkleine gemeente met 451 inwoners in Noord-Italië. ,,Het was alsof ik het decor van de film Heidi binnenstapte. We zaten midden in de bergen, de lucht was felblauw, het gras groener dan groen, je hoorde de koeienbellen rinkelen..." Als 'idyllisch' een plek zou zijn, dan zou het hier zijn. En dan het vakantiehuis, niet te vergeten. ,,Een romantische 'houten hut' uit 1600, met grote ramen die uitzicht hadden op de velden en een snelstromende, heldere rivier.'' De familie Van den Brand had het paradijs gevonden.

,,Als we tóch weg willen uit Nederland, waarom blijven we dan niet hiér?'' floepte Bianca er halverwege de vakantie uit. Manlief stemde in, eigenlijk meteen, want de emigratieplannen waren er toch al. ,,We konden het vakantiehuis per direct voor onbepaalde tijd huren en legden er al tijdens onze vakantie een tuin aan om onze eigen groenten en fruit te kweken. Net zoals de locals.''

Toen de tuin in bloei stond, kwam het besef: we zijn niet meer op vakantie, we gaan gewoon niet meer naar huis. ,,Ja, wel om het huis in Haarlem verkoopklaar te maken, de papieren te regelen en de spullen te laten overkomen, maar c'est ça.'' Het Italiaanse leven kon beginnen.

Spijt
Blanca's man gaat aan de slag als reddingsarts in de bergen en komt iedere keer enthousiast terug met spannende verhalen, Blanca houdt therapiesessies in de natuur - Nederlanders reizen er speciaal voor naar Italië. ,,Ik heb geen seconde spijt gehad van onze verhuizing. Dit past zo goed bij ons. In Nederland is iedereen zo opgefokt. Niks wordt meer aan het toeval overgelaten. Van hoe laat je eet - altijd vroeg - tot hoe laat je gaat slapen. Als ik hier een avond denk: ik heb zin om te dansen, dan app ik vier Italiaanse vriendinnen en kunnen ze allemaal. In Nederland moest ik zoiets máánden van tevoren afspreken. Alles staat zo vast, is zo dichtgetimmerd.'' Als ze weer even terug is in Nederland, krijgt ze meteen de kriebels. ,,Al die stress, drukte."

Dat noemt professor Ad Vingerhoets, psycholoog en expert op het gebied van stress en emoties, 'geconditioneerde stimuli'. ,,Als je weer terug bent uit het buitenland, van vakantie, en weer alle vertrouwde situaties en prikkels binnenkrijgt, dan roept dat automatisch ook weer de stemming op die daar bij past." In Blanca's geval is dat dus stress.

Die geconditioneerde stimuli zijn er even niet als we naar een compleet andere omgeving gaan. Tel daar het goede weer en het 'niets hoeven' bij op, en daar is het welbekende vakantiegevoel.

Blanca is wat dit betreft vooralsnog een uitzondering: ze lééft nu echt in Italië, maar heeft nog steeds het gevoel dat ze op vakantie is. ,,Dat komt niet doordat we zijn blijven hangen tijdens onze vakantie, want nu we hier wonen moeten we ook werken en boodschappen doen. Ik krijg dat vakantiegevoel vooral door de omgeving en de zon. Ik word er gelukkig van."

Ontspanning
Volgens Vingerhoets is 'het vakantiegevoel' niet voor iedereen hetzelfde. Er is wel een gemene deler: ontspanning. Hij snapt dus wel dat mensen op vakantie hardop tegen zichzelf zeggen: ik wil hier blijven. Die ontspanning, die rust: wie wil dat niet?

Toch komt het volgens hem niet vaak voor dat mensen spontaan besluiten om écht niet meer naar huis te gaan. ,,Ik raad het ook niet zomaar aan", zegt Vingerhoets. ,,Op vakantie zien mensen toch alles door een roze bril. Niet iedereen kan dan een weloverwogen beslissing nemen."

Bovendien, zegt de hoogleraar: ook mensen die emigreren naar een zonnig paradijs, zullen de kost moeten verdienen. ,,En dan krijg je ook in dat mooie, warme land geconditioneerde stimuli die je in Nederland ook had. Dus voor alleen het vakantiegevoel moet je het niet doen."

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement