Duvels

ColumnDe afbraak van café Genesis en de plannen om op die plek een hotel te bouwen deden de emoties hoog oplaaien. Helemaal toen de bouwtekeningen publiekelijk werden uitgejoeld als zijnde niet passend in de historische context van Buiten de Waterpoort.

Volledig scherm
© Marco De Swart

Enfin, de café-uitbater moest vertrekken en de toekomstige hotelier kon bouwen. De slopers sloopten en de graafmachines gingen graven op de plek waar eeuwen geleden volgens de legende God zelf de hoogmoed van vrouwe Aleid afstrafte.

Zij liet zich verleiden door de duivel en stortte zich in een losbandig leven. Toen het Gorcumse volk optrok naar het toenmalige kasteel en haar om melk vroeg, schopte ze de emmers omver en liet het kostbare vocht over de keien stromen. Diezelfde nacht brak de hemel open en '...den toorn Gods trof met een helsch kabaal, gansch het kasteel naar het duivelsch infernaal. De diepte in, naar het rijk van Satan en Beëlzebub en het enige wat men nog hoorde was een donker blub...blub...blub...'  

Het inktzwarte water dat daarna deze poort tot de hel afsloot staat sindsdien bekend als de Duveltjesgracht. Karel de Stoute gebruikte dit als slotgracht voor zijn kasteel dat hij later bouwde. Afgelopen week stuitten de graafmachines op restanten daarvan en dat van de Blauwe Toren, de plek waar de Gorcumse martelaren werden mishandeld.

Deze stenen met een verhaal zijn inmiddels bestempeld als een vondst van nationaal belang. Knarsetandend moest de hotelier aanzien hoe gansch de bouw moet stille staan.