Volledig scherm
Geen staking voor leraar Ron en op de achtergrond directeur Allison. De kinderen mochten er niet de dupe van worden, vond het hele team van El Boukhari. © COR DE KOCK

Erg veel sympathie voor staking

De stakende leerkrachten van het basisonderwijs konden rekenen op solidariteit.

Geen piepende autobanden van ouders die hun kind even snel komen afleveren op school. Geen gillende kinderen op het schoolplein die zich even moeten ontladen. Geen school voor het merendeel van de leerlingen van de basisschool gisteren, want meester en juf staakten voor meer salaris en minder werkdruk. Zo konden rekenen op brede solidariteit.

Op één school na: de islamitische basisschool El Boukhari in Leerdam. Leerlingen van groep 7 en 8, zo rond de 11 jaar oud, konden heel goed uitleggen waarom er niet gestaakt werd. ,,Het gaat maar om één dag, dan kun je niet zomaar alles veranderen’’, zegt de één. ,,Als leraren een dag staken, pakken ze ook een dag van onze toekomst af’’, vult de ander wijs aan.

Directeur Allison de Rooij-Prince knikt goedkeurend. ,,Ik heb met het team de discussie gevoerd over vrijheid van staken. Het team was unaniem: niet staken, want één dag haalt niets uit. Bovendien dupeer je met een staking de kinderen en dat wilde niemand. Ik ben daar zo trots op dat ik, voordat gisteren de lessen begonnen, de leerkrachten in het zonnetje heb gezet. Ze kregen van alle kinderen een luid applaus.’’

Leerkrachten van basisschool De Driemaster in Hardinxveld-Giessendam gingen wel in staking, al vulden zij de vrije tijd anders in dan verwacht. Zowel in verzorgingshuis De Tiendwaard als De Lange Wei gingen zij een ochtend aan de slag.

Solidair

,,Wij willen ons solidair tonen met de mensen uit de zorg, een sector die net als de mensen in het onderwijs gebukt gaan onder teveel werkdruk’’, legt Alie Kroon uit, die met collega Ellen Worp mensen die gebruik maken van de dagbesteding in De Lange Wei, amuseerden met allerlei spelletjes.

Quote

Als ik met de kinderen naar de gymzaal ga, moet ik dat alleen doen. Loop ik vooraan of achteraan?

Ellen Worp

,,Normaal nemen zij ’s ochtends met zijn allen de krant door, maar dat hebben we nu even opzij geschoven’’, legt coördinator Mariëtte Adma uit. ,,In plaats daarvan doen Ellen en ik spelletjes met ze, een vorm van hersengymnastiek’’, vult Alie Kroon aan.

Bovendien hadden de dames en heren, gemiddelde leeftijd rond de 85, maar allemaal nog thuiswonend, het druk met de middagmaaltijd. Geholpen door de twee stakende juffen werden aardappels geschild en de bloemkool bewerkt.

Alie: ,,Bij ons kon het team kiezen uit verschillende vormen van staken. Sommigen zijn naar de manifestatie in Den Haag gegaan, anderen gebruikten de vrije tijd om de administratie bij te werken. Want ondanks de werkdruk wordt ook van ons verlangd dat wij de administratie op orde hebben.’’

Schoonzoon

Mevrouw Dekker (87) is solidair met de twee leerkrachten. ,,Mijn schoonzoon klaagt ook dat hij hard moet werken en weinig verdient. Ik vind het wel goed dat ze staken. Vroeger? Neen, staken deed je niet, je had maar te accepteren dat je niet veel verdiende.’’

Het salaris is natuurlijk belangrijk, maar beide stakende dames leggen toch vooral het accent op de werkdruk. Een voorbeeld. Ellen: ,,Als ik met de kinderen naar de gymzaal ga, moet ik dat alleen doen. Ik moet dus kiezen, loop ik vooraan of achteraan? Als er iets gebeurt, wat moet je dan? Het is de druk, want je hebt voor de veiligheid van de kinderen zo dolgraag extra ondersteuning.’’ Het ‘bod’ van de regering schuiven de Hardinxveldse dames opzij. ,,Dat is absoluut niet voldoende.’’

In plaats van zingen en spelletjes doen, laait de discussie in de groep van ouderen steeds meer op. Maar na een minuut of 10 is een meneer aan het hoofd van de tafel al in diepe slaap gevallen en dommelt een vrouw, de soeplepel nog in haar hand, ook zachtjes weg.

De staking is voor de één een ellende, voor de ander juist niet. Ouders die allebei werken moesten koortsachtig op zoek naar opvang voor hun kind. ,,Ik vind het goed en terecht dat ze staken hoor, en gelukkig heb in overleg met mijn baas mijn werk kunnen verzetten’’, zegt Gorkumse Rianne, die haar dochter van 11 en haar vriendinnetje bij het Caribabad afzet en uitzwaait. ,,Maar ik kan mij voorstellen dat het voor anderen een probleem is.’’

Caribabad

Bij het Caribabad in Gorinchem mogen ze wat adjunct-directeur Inge Dreux wel elke dag staken. ,,Het is voor ons een top-donderdag’’, straalt ze. ,,Normaal is de donderdagmiddag heel rustig, dan heb ik tot aan tussen de middag zo’n 20 mensen binnen. Nu zijn dat er al 300. Uiteraard hebben wij er wel rekening mee gehouden dat er gestaakt werd, door extra personeel in te zetten."

poll

De borden 'Gorinchem-centrum' moeten vervangen worden door borden 'Gorcum-Vesting'

  • Eens, dat spreekt veel meer aan (51%)
  • Oneens, het is toch gewoon een centrum (49%)
641 stemmen