Volledig scherm
Gaston Smeets geeft een rondleiding in de Meeuwense noodwoning. © Beeld Werkt

Noodwoning Meeuwen roept herinneringen op bij bezoekers

De noodwoning in Meeuwen roept bij bezoekers herinneringen op aan barre tijden in en na de Tweede Wereldoorlog.

Hij staat in stille soberheid, herinnert aan een donkere tijd, aan doodsgevaar en aan granaten, aan dorpen die worden verlaten.

Met dit gedicht in zijn boekje Verhalen rond het oorlogsfront geeft Cees de Gast een mooie beschrijving van de noodwoning achter de Witte Molen in Meeuwen. Het is alweer bijna vijf jaar geleden dat de woning, waarin na de Tweede Wereldoorlog de familie Schilders woonde, hiernaartoe werd verplaatst. Menigeen kan zich het spectaculaire transport over ruim 3 kilometer nog herinneren.

Nu is het een laagdrempelig museum waar mensen komen kijken hoe het vroeger was en elkaar verhalen vertellen. Over de oorlog, toen Meeuwen en omgeving zwaar getroffen werden. ,,Weet je wat zo mooi is'', zegt vrijwilliger Gaston Smeets (48), ,,veel mensen komen vaak terug. Ze vinden het leuk, er zijn ook zo veel kleine dingen te zien die herinneringen oproepen.''

Veel werk verzet

Volledig scherm
Gaston Smeets vertelt bezoekers bij de noodwoning in Meeuwen hoe vroeger de was werd gedaan. © Teus Van Tilborg

Aanvankelijk stond de woning aan de Meeuwensedijk in Drongelen. Smeets weet nog precies hoe hij erbij betrokken raakte. ,,De molenaars Jan van Gelder en Aartjos Hak zeiden tegen me: we gaan een noodwoning redden. Vaak kwam ik langs die woning, zonder te weten wat het was. Ik ben me gaan verdiepen in de historie ervan en de oorlogshandelingen hier en werd steeds enthousiaster. Ik ben ook secretaris van de stichting Behoud Meeuwense Noodwoning. Ik heb altijd geloofd dat verplaatsing en restauratie van deze eerste betonnen noodwoning haalbaar was. Er moest wel veel werk voor verzet worden.''

Nu, ruim vier jaar nadat de oorspronkelijke bewoner Anton Schilders de gerestaureerde noodwoning opende, zijn er ruim 5.100 bezoekers geweest. Smeets is daar best tevreden over. ,,In principe zijn we elke zaterdagmiddag open. Zo'n tien tot twintig bezoekers op een middag is toch leuk. Mensen beginnen spontaan verhalen te vertellen. Degenen die in een noodwoning hebben gewoond, bloeien op. Veel komt dan weer boven.''

De stichting kan zich goed bedruipen. ,,Met de verkoop van boekjes en wat giften lukt het wel. We heffen geen entree. Alleen als we doordeweeks op verzoek open gaan, rekenen we een kleine vergoeding.''