Beiaard speelt het Roosendaols Lieke: ‘Om mee naar huis te nemen’

ROOSENDAAL - Met ferme pas stapt een man op leeftijd aan de Sint Janstoren voorbij. ‘Raindrops keep falling on my head’ klingelt het carillon. De man heeft een hoed boven een paraplu verkozen.

Natuurlijk mogen we hem wat vragen: ,,Als ik maar niks van je hoef te kopen.” Nee hoor, hij hoeft alleen maar even te luisteren naar wat waait in de wind.

,,Aha, de beiaard. Ja, die hoort er helemaal bij in Roosendaal. Ik ben hier geboren, maar was er ook jarenlang weg. Blij dat ik weer terug ben. In een tijd van globalisering geven de klanken van de beiaard mij een thuisgevoel.”

Maar hij liep wel door, toch? Ger Riezebos, want zo blijkt de man te heten, glimlacht en komt dan met een gevleugeld gezegde op de proppen: ,,Je hoeft niet stil te staan om iets mee te kunnen nemen.”

Quote

In een tijd van globalise­ring geven de klanken van de beiaard mij een thuisge­voel

Ger Riezebos

Helemaal bovenin de toren zit Toni Raats, de stadsbeiaardier. Met zijn vuisten hamert hij op het stokkenklavier. Zo kan hij 48 klokken over de stad heen laten galmen.

Toen Willem-Alexander en Máxima in 2013 Roosendaal bezochten, mocht Raats ze uitluiden met een nieuwe compositie: ‘Cadans van de stad’. Deze tekst hoorde daarbij: ‘Klinkt hoog in de Sint Jan het carillon, dan weet ik dat ik thuisgekomen ben’.

Volledig scherm
Toni Raats, stadsbeiaardier van Roosendaal, bespeelt het stokkenklavier in de Sint Janstoren © Tom Tacken

Zicht op zijn publiek heeft Raats niet, maar hij voelt wel de nabijheid van de mensen die zijn muziek meenemen op weg naar de winkel, naar een terrasje of naar huis. Raats ziet het als zijn taak om heel Roosendaal samen te brengen. ,,Ik wil ze met de klokken raken. Voor mij is de beiaard de ziel van de stad.”

Daarom ook schuwt hij Frans Bauer net zomin als Johann Sebastian Bach. ,,Laatst kreeg ik de vraag of ik voor een familiereünie ‘Tel je zegeningen’ wilde spelen. Stonden ze beneden te huilen van ontroering.”

Nu carnaval nadert, gooit Raats er voor alle Tullepetaone hun Roosendaols Lieke tussendoor. Maar op het Chinees Nieuwjaar speelt hij net zo goed in. En de eigenaar van de shoarmazaak is voor hem op zoek naar Turkse partituren.

Quote

Stonden ze beneden te huilen van ontroering

Toni Raats (stadsbeiaardier)

Ondertussen bergt op de Markt beneden een jonge knul al lopend zijn mobieltje op. Hij vindt het wel ‘gezellig’, dat geklingel. De deur van het oude raadhuis klapt open. Een ambtenaar met getuite lippen moet even een sigaretje roken. Ze bekent niks met die beiaard te hebben: ,,Eerlijk gezegd hoor ik het niet eens meer.” Net als mensen die langs het spoor wonen de trein niet meer horen? ,,Ja, zoiets.”

Raats is daar niet bedroefd onder. Hij dringt niemand zijn carillon op. Het is een zachte kracht, die kwinkelerend het bestaan van alledag verkwikt in het ritme van de tijd. De grote klok die in de Sint Janstoren de hele en halve uren slaat, stamt uit 1640. Hoeveel generaties houdt hij nu al met zijn bronzen stem bij de les?

Nee, al is het herfst en dwarrelen de bladeren, de tijd zal hier nimmer verwaaien. Raindrops keep falling op de Markt van Roosendaal.