Volledig scherm
Willy en Karel Paantjens begonnen samen aan hun schooljaren als leerkracht en zwaaien nu - ruim 40 jaar na dato - ook samen af. © Pix4Profs/Marcel Otterspeer

Karel en Willy Paantjens zwaaien af als leerkrachten in Oud Gastel

OUD GASTEL - Einde schooljaar betekent dat nogal wat onderwijzend personeel afzwaait vanwege al dan niet vervroegd pensioen. Te veel om allemaal in de krant te zetten, maar voor het Gastelse echtpaar Karel en Willy Paantjens maken we een uitzondering.

Het is wat immers wat zeldzamer dat twee mensen elkaar op dezelfde school leren kennen, waar ze ook getrouwd zijn en waar ze nu na ruim veertig jaar ook een punt zetten achter het lesgeven. ,,We hebben het eens laten doorrekenen met in ons achterhoofd gelijktijdig te stoppen‘’, zegt Karel, ,,Ik ben 62,5, ons Wil is een jaartje ouder. Het kan nu, dus waarom niet.‘’

Handje in handje zul je de twee niet gauw over het schoolplein zien lopen. ,,Daar is Wil niet van. Nieuwe collega's weten vaak tijdenlang niet dat we getrouwd zijn, laat staan de kinderen‘’, lacht Karel. ,,Ze zullen ons niet betrappen in de bezemkast.‘’ Eenzelfde neutraliteit hielden ze ook tot hun vier kinderen Pim, Loes, Suzanne en Annemieke. ,,Wel bij ons op school gezeten, maar niet in de klas. Hooguit eens wanneer ik inviel.‘’

Flexibel

Karel was de flexibele schil van de Bernardusschool in Oud Gastel, waar Willy via een omwegje langs Heinkenszand in 1977 aan de slag mocht. ,,De banen lagen niet voor het oprapen, ik moest een proefles geven voor juffrouw Akkermans want schoolhoofd Van Zundert was ziek. Maar ik ben het geworden en heb sindsdien zowat alle klassen wel gedaan. Later ook de opleiding kleuterleidster en met de jongste groep sluit ik na 43 jaar mijn tijd op de Bernardus en na de fusie TaLente af.‘’

Bij Karel liep het net even anders. Hij haalde zijn Pabo-papiertje in 1979, maar tot een vaste aanstelling kwam het nergens. Invallend in zijn dorp Gastel kwam hij Willy op de Bernardus tegen. Het klikte. De bruiloft werd deels op de school gevierd met een massaal bezochte kinderreceptie. De eerste woning stond in Zegge, want na schooltijd wilde Willy graag de deur achter zich dichttrekken. Tegelijkertijd waren al hun verenigingsactiviteiten - dweilband Wa d’Un Getob, volleybal Gavok, vogeltjesclub Avis Amicitia en Gastels Fanfare - in het dorp waar ook de school stond. Karel: ,,Die dweilband heette eerst de Bernardo's, we waren allemaal leraren van de Bernardusschool. Met Wa d’Un Getob maakten we furore met Singin in the rain.‘’

Boterhammen

Toen Pim ter wereld kwam was de keuze snel gemaakt. Karel regelde het huishouden, Willy had vastigheid en bleef voor de klas staan. Twaalf jaar speelde hij huisman. ,,Ik zou het zo weer doen. Zelfs de kinderen van onze Ja heb ik groot gebracht. Smeerde ik de boterhammen voor zeven kinderen.‘’ 

Met huisschilderen en keuren van vogels vulde Karel de twaalf jaar op. ,,Toen trok het onderwijs weer. Ja er was veel veranderd, maar dankzij ons hield ik wel voeling met het vak. Bovendien wordt de lesstof voor me klaar gelegd. Ik kan in elke groep invallen, zo is elke dag anders. Klopt wel dat je geen band opbouwt met de kinderen, maar ik heb ook niet de administratieve rompslomp. Karel komt puur om les te geven.‘’

Nieuwbouw

Op het culturele vlak en de verkeerslessen neemt Willy op TaLente het voortouw. De verhuizing naar de nieuwbouw aan het sportpark hebben ze twee jaar geleden nog meegemaakt. Karel daarover: ,,De fusie met de Joannesschool is vlot verlopen. Het echte TaLente-gevoel bespeur ik hier nog niet. En het is jammer dat het gebouw nu al te klein is. Heb ik met mijn broer Jan, toenmalig onderwijswethouder, menig boompje over opgezet.‘’

Aanstaande vrijdag 28 juni wordt met een themadag afscheid genomen van Karel en Willy Paantjens. Dat gebeurt met de Klankenkaravaan, waarop de kinderen muziek maken. 's Middags begint om 15.45 uur de receptie.