Volledig scherm
Cees Evers bij het gerestaureerde beeld 'De Bezembinder' dat hij vorig jaar als wethouder in St. Willebrord heeft onthuld.

Rucphense wethouder Cees Evers zwaait trots af

RUCPHEN - Zijn hart ligt bij het onderwijs, bij cultuur én bij mensen. Cees Evers werd ingelijfd door de VVD, maar het had net zo goed anders kunnen lopen. ,,Ja, dat sociale zit er wel in. Misschien zelfs wat meer dan gemiddeld.'' Niet voor niets zat ook armoedebeleid in zijn wethoudersportefeuille.

Van de overstap van school- naar gemeentebestuurder (vier jaar geleden) had hij nooit spijt. ,,Ik had vorig jaar op 1 november kunnen stoppen'', zegt hij over het bereiken van de pensioenleeftijd. ,,Maar ik wilde graag mijn periode bij de gemeente volmaken. Het netjes achterlaten. Ik denk dat mijn opvolger in een gespreid bedje komt.''

Quote

Nieuw type
ambtenaar
was nodig

Cees Evers, oud-wethouder

Evers (66) is trots op de wijze waarop hij de bezuinigingsslag bij de SKW's in de gemeente volbracht, de moeizame fusie die de weg vrijmaakte voor de bouw van één gemeenschapshuis in Rucphen (Agora) en een omslag bij het ambtenarenkorps. ,,Dat was een eerste steen in de vijver. Zoiets is nooit af. Er was een nieuw type ambtenaar nodig.'' Van mensen die netjes hun werk deden naar ambtenaren die voordeel halen uit de kennis die er bij burgers is. ,,Ga op zoek hoe iets wél kan. Soms moet je dan toch tot een 'nee' besluiten. Maar durf te praten.'' En weet dat je het nooit alleen doet, is de boodschap.

Woord gegeven

Hij toont een glimlach als hij terugblikt. Jan Suijkerbuijk was het CDA te snel af toen hij Evers voor de VVD vroeg. ,,Tegen Christ de Jong zei ik dat ik m'n woord al had gegeven.'' Zo kwam Evers via het partijbestuur op het pluche in de raadszaal. Uit zijn tijd als wiskundedocent nam hij een belangrijke levensles mee. ,,.Een leerling vroeg waarom dat ik nooit lachte. Eerst denk je dan 'snotneus'. Later bedacht ik: 'had dat twintig jaar eerder gezegd'. Presteren was alles toen ik een veertiger was.''

Die instelling zag hij terug bij zijn bloedfanatieke mede-wethouders Martien de Bruijn en René Lazeroms. Collega's over wie hij met warmte spreekt. Aan Lazeroms dankt Evers letterlijk zijn leven, toen hij in het voorjaar van 2014 een hartstilstand kreeg. ,,René zag de alert en was er binnen twee minuten en heeft me gereanimeerd. Daar ben ik hem eeuwig dankbaar voor.''

Kortsluitinkje

De Evers van nu heeft meer ook voor 'het kleine', zoals hij dat noemt. Dat brengt balans tussen ambitie en bezinning. Zijn onverwachte hartfalen noemt hij 'een kortsluitinkje'. ,,Ik tennis nog.'' Hij erkent dat hij in zijn onderwijstijd (onder meer als collegedirecteur mavo op het Roosendaalse Gertrudis College) een druk baasje was. ,,Ik had weinig tijd voor mijn twee kinderen. Nu geniet ik veel meer van m'n kleinkinderen.''

Dat staat niet gelijk aan luieren in de fraaie tuin van wat ooit zijn ouderlijk huis in Sprundel was. Na zijn afzwaaien had hij naar eigen zeggen al in zeven besturen kunnen zitten. ,,Maar het mooie is nu dat je zelf het tempo kunt bepalen'', zegt hij met het inzicht en de ervaring van de jaren.

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement