Volledig scherm
PREMIUM
Wessel Penning. © Joost Hoving

Ahoy is een sportpaleis voor de gewone man, maar de omliggende wijk geniet er nauwelijks van

ColumnBij grote evenementen, zoals deze week bij het tennis en hopelijk ook straks tijdens het Songfestival, voelt Ahoy als een knusse huiskamer. Woensdag zat ik er een middagje en het was weer lekker Rotterdams. Weldadig, niet protserig, best down to earth. In het sponsordorp tref je uiteraard de nieuwe rijken uit Hillegersberg, maar verder is het toernooi vooral een feest voor de opgewekte middenklasse van Schiebroek tot Rhoon.

Quote

Hun hoofd staat niet naar tennis­feest­jes, daar hebben ze vaak helemaal geen weet van, geen geld of tijd voor

Zo is Ahoy eigenlijk wel geworden zoals Ahoy bedoeld is, een sportpaleis voor de gewone man. Met één dikke kanttekening: de omliggende wijk geniet er nauwelijks van, heeft er niet zoveel mee.

Ben je op weg naar de Kuip, dan voelen Oranjeboomstraat en de weggetjes van Vreewijk als een natuurlijk paadjes naar een stadion van het volk. Ga je naar Schouwburg, Luxor of LantarenVenster dan geven Oude Westen en Kop van Zuid vanzelf het gevoel om in de stemming te komen. Maar onderweg naar Ahoy biedt de buurt geen voorpret. Dan is het recht vooruit met versnelde pas naar het sportpaleis, dat daar ligt als net geland wonderlijk ruimteschip op een kleurloos stuk Aarde.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam