Volledig scherm
© Frank de Roo

Brugklasser Nynke: Als ik drie bladzijden Latijn zit te maken, mis ik groep acht

De grote stapGa er maar aanstaan. Na de geborgenheid van de basisschool de overstap naar de brugklas: dat vergt durf en aanpassingsvermogen. ‘Die volle gangen met kinderen die allemaal een kop groter zijn...’

Schoolkeuzegids
Dit verhaal is onderdeel van onze special. Alle verhalen vind je in de bijlage van de krant van 14 januari 2020 of in ons online dossier.

Natuurlijk was het wennen en voelden ze zich soms verloren. Maar Nynke Heijblom en Lea Visser (allebei 12) slaan zich er kranig doorheen. En opluchting is er ook: eindelijk in de brugklas. Dat vertellen de beide leerlingen van het vwo-tweetalig van scholengemeenschap Willem van Oranje in Oud-Beijerland, terwijl ze op de trappen die leiden naar de aula - alle stoelen zijn bezet - hun boterhammetjes peuzelen. ,,Op het laatst was het wel allemaal veel van hetzelfde’’, blikken ze terug op hun laatste periode op de basisschool in Numansdorp, waar ze wonen. ,,Je zat continu met dezelfde kinderen. En op de basisschool leerde ik ’s avonds voor een toets eventjes en had ik een 9. Nu moet ik veel meer moeite doen.’’

Mentor

De brugklas biedt meer uitdaging. Natuurlijk worden de leerlingen deze eerste maanden begeleid. Ze hebben een mentor om ze terzijde te staan, er is huiswerkbegeleiding waarbij ze leren leren, zoals dat heet. Ook wordt de brugklassers de kunst van het plannen bijgebracht. Maar dan nog is het de wereld op z’n kop voor de meiden. Hun basisschool stond in het dorp. ,,Nu moeten we drie kwartier fietsen. En we hebben iedere dag huiswerk’’, vertelt Lea. Dat valt niet altijd mee. Net als de lessen zelf. Ruim de helft van de stof wordt in het Engels aangeboden, onder meer aardrijkskunde, geschiedenis en biologie. Geen sinecure.

En dan al die kinderen in het gebouw waar de 1200 havo- en vwo-leerlingen van ‘De Willem’ - de 450 mavo-leerlingen huizen elders - zijn ondergebracht. Honderden krioelen er tegelijk door de gangen. ,,Ze zijn bijna allemaal een kop groter dan wij’’, vertelt Nynke. ,,Ik wist in het begin tijdens leswisselingen niet waar ik naartoe moest lopen, ik kon niet over ze heen kijken. Waar moet ik heen en hoe kom ik daar? Dat vroeg ik me continu af.’’

Volledig scherm
© Frank de Roo

Kakofonie

Hun huiswerk en rooster lezen ze af op hun mobiele telefoons. De juf veranderde in een mevrouw. En wat te denken van die dagelijkse lunchpauze? Dat is een ervaring op zich. Het krioelt in de aula van tieners die een kakofonie van geluid produceren. Toch lijkt het de meiden niet te deren. Stoïcijns babbelen ze wat met klasgenoten. Om zich vervolgens naar een volgend lokaal te haasten, waar ze worden opgewacht door een weliswaar vriendelijk glimlachende docente Frans, die hen echter ook onverbiddelijk in het Frans aanspreekt en in die taal laat antwoorden.

Contact maken

Gelukkig hadden ze elkaar in die eerste maanden. ,,Dat was erg fijn. En nog iemand van onze basisschool zit bij ons in de klas.’’ En verder? ,,Is het gewoon een kwestie van contact maken. Stap op iemand af, ga op verkenning uit’’, adviseren zij leerlingen van groep 8 die na de zomer de grote stap maken. ,,Ga gewoon naast iemand zitten, ook al ken je die persoon niet’’, zegt Lea. En wat de schoolkeuze betreft: ,,Volg je eigen pad. Kijk niet waar vrienden naartoe gaan, maar kies de school waar jij je prettig voelt’’, adviseert Nynke. En Lea: ,,Blijf dicht bij je gevoel. Dan is het maken van een keuze echt niet lastig.’’

Ook zeer belangrijk: ,,Neem je school en huiswerk serieus, maar overdrijf niet’’, waarschuwt Lea. ,,Je kunt eindeloos gaan zitten studeren, maar vergeet niet ook lol te maken en tijd vrij te maken voor leuke dingen.’’ Nog een leuk voordeel van de brugklas: je hebt meer vrijheid. ,,Je kunt even patat gaan eten of zo met vrienden. En we hebben nu meer vrienden buiten Numansdorp. Je wereld wordt groter.’’

Volledig scherm
© Frank de Roo

Soms heimwee

Alles went. Natuurlijk zijn al die andere leerlingen nog steeds een kop groter, maar dat deert niet meer: Lea en Nynke weten intussen feilloos de weg in school. De fiets wordt op deze winterdagen geregeld verruild voor de bus. Dat scheelt ook. Of ze terug zouden willen naar de basisschool? Soms toch wel. Nynke: ,,Als ik dan drie bladzijden Latijn zit te maken, denk ik: was ik maar daar gebleven.’’

Lange dagen, veel vakken
Nynke en Lea hebben een vrije vrijdagmiddag en ook op maandag het eerste uur vrij. Op maandag stappen ze pas om 16.00 uur de school uit, op dinsdag om 14.30 uur en woensdag en donderdag dik na 15.00 uur. Tel daar de fietstocht door de Hoeksche Waard, huiswerk maken en blokken voor toetsen bij op en het zal duidelijk zijn dat de brugklassers hun cijferlijst niet cadeau krijgen. Het zijn lange dagen.

Ze hebben bovendien dertien verschillende vakken én een uur mentorbegeleiding. Op het rooster staan dit eerste jaar al meteen elke week twee uur Latijn, drie Frans, vier wiskunde en zes kunst, vormgeving, ontwerpen & techniek (KVOT). Naast Nederlands (drie uur), geschiedenis (twee) en aardrijkskunde (twee) hebben de meiden ook drie uur bewegingsonderwijs (de reguliere gymles) en op maandag sportklas. Dit zijn speciale talent-uren waarbij de kinderen kennismaken met niet-alledaagse sporten, wedstrijden bezoeken en buiten actief zijn.

  1. Marktkooplui vrezen songfestivaldorp: ‘We staan weer met de rug tegen de muur’
    PREMIUM

    Marktkoop­lui vrezen songfesti­val­dorp: ‘We staan weer met de rug tegen de muur’

    De marktkooplieden van de weekmarkt op de Binnenrotte maken zich grote zorgen over de komst van een Eurovision Village. Vertegenwoordigers van de ondernemers werden vandaag bijgepraat door de directie van de Rotterdamse songfestivalorganisatie. ,,Daar hoorden we dat we geen drie, maar vijf marktdagen zullen missen’’, zegt secretaris Laurenz van der Burg van de Centrale Vereniging voor de Ambulante Handel (CVAH).

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam