Volledig scherm
PREMIUM
Fidan Ekiz. © Joost Hoving

‘Door het schaatsen ben ik bont en blauw, ik kan nog nauwelijks zitten’

ColumnAls kind viel ik heel vaak. Vooral met de fiets. Ik zal nooit vergeten hoe ik uit de bocht vloog bij de bushalte, op de hoek van de Eikenlaan in Rozenburg. Voor mijn gevoel gleed ik enkele meters over het asfalt. Alles lag open. Moeder in paniek natuurlijk én boos, want dit was de zoveelste keer.

Dat soort pijn heb ik als volwassene niet meer ervaren. Totdat ik begon met schaatsen. Ik moest weer zo nodig eigenwijs zijn en denken dat ik dat wel effe doe. Mensen in mijn omgeving hebben het me nog zo nodig afgeraden. Vooral omdat het voor een tv-programma is dat in november op primetime wordt uitgezonden op NPO1. ‘Doe het nou niet, je bent al zo druk’; ‘Wil je afgaan op landelijke televisie?’ Ja, ze zijn lekker direct. En ik word er behoorlijk recalcitrant van. Dus ik moest en zou dit doen.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam