Carrie.
Volledig scherm
PREMIUM
Carrie. © Archieffoto Joost Hoving

'Een teleurgestelde vader noemde dat ooit de inlegkruisjesmaffia'

ColumnIk zag het al toen ik de rechtbank binnenliep. Mijn cliënt was de moed kwijt. Hij keek nauwelijks op toen ik naast hem ging zitten. 'Ah mooi', zei ik, 'u heeft er zin in. Dat zie ik zo.' Toen verscheen er toch een klein glimlachje.

Het was ook redelijk hopeloos. Meneer was nu al drie jaar bezig om een normale omgangsregeling met zijn kind te krijgen. Maar moeders werkte tegen en dat deed ze verdomde goed. Want natuurlijk zei ze dat haar zoontje recht had op omgang met zijn vader. Maar ja, het joch was heel vaak ziek als hij naar zijn vader moest. En daarna kreeg hij nachtmerries en ging hij in zijn broek plassen. Dan kon vader wel zeggen dat zijn zoon bij hem nooit in zijn broek plaste en dat hij elke keer weer heerlijk aan het spelen was, maar dat hielp niet. Want dan brak moeders stem en begon ze hulpeloos met haar nagels te wapperen. De rechter besloot dan, in belang van het kind, om de omgang niet uit te breiden.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam