Volledig scherm
Rick Timmer, Debora de Roode en Eric Renes spannen zich in voor het Levenspad in Rotterdam-Zuid. © Frank de Roo

Emotioneel verhaal bij elke boom

De laatste honderd knotwilgen van het Levenspad staan in de grond. Het pad verbindt niet alleen Pendrecht met IJsselmonde, maar is ook een gedenkplaats.

Aan sommige bomen langs het fietspad hangt een foto, aan een enkele stam is een bosje bloemen geknoopt: voor wie argeloos het Havenspoorpad tussen Pendrecht en IJsselmonde af fietst is duidelijk dat hier niet zomaar wat boompjes staan. Elke knotwilg langs dit pad is geadopteerd door een Rotterdammer. Ter nagedachtenis van een overleden dierbare, ter gelegenheid van een huwelijk, voor de geboorte van een kindje, voor een hond die iemand na jaren nog altijd mist, voor de liefde, of zomaar.

De boompjes staan er nu mooi bij, maar drie jaar geleden dreigde het mis te gaan, vertelt Rick Timmer, voorzitter van de vereniging Vrienden van het Levenspad. Dode knotwilgen werden niet vervangen, onderhoud werd niet of nauwelijks gepleegd. ,,Dat kwam doordat het pad een initiatief was van de toenmalige deelgemeente Charlois. Die is in 2014 opgeheven. Het onderhoud ging naar de stad, maar het hele idee van het Levenspad was in vergetelheid geraakt bij de ambtenaren. En het was nog niet eens af."

Het Levenspad is bedacht in 2011 toen in Charlois het 'duizendbomenplan' van de grond kwam. ,,Charlois Booming heette dat", vertelt Timmer. ,,Met dat Levenspad waren ze meteen een heel eind op weg." Het pad loopt over het tracé van de oude Havenspoorlijn, die met de aanleg van de Betuweroute is verlegd richting de A15. Op het oude spoor is asfalt gestort.

Foto gaat verder onder de tekst.

Volledig scherm
Er zijn nog ongeveer vijftien bomen te vergeven. © Frank de Roo

Bijna driehonderd boompjes stonden te verkommeren aan het Charloise deel van het pad toen Timmer het niet langer meer kon aanzien. Hij richtte samen met Eric Renes en Debora de Roode de vereniging Vrienden van het Levenspad op. ,,In Charlois hadden ze de namen van de adoptanten op de weg geschilderd", vertelt Renes. ,,Dat was op sommige plekken afgebladderd, maar er was ook gewoon overheen geasfalteerd. Dat vond ik hufterig." Timmer: ,,Er waren ook ongeveer 25 boompjes verdwenen. We hebben in 2017 de oude afspraken afgestoft met de gemeente en sindsdien gaat het eigenlijk goed. Dit zijn niet zomaar boompjes, daar moet anders mee omgegaan worden dan met normale bomen. Als er bijvoorbeeld een doodgaat, moet hij gelijk worden vervangen, anders komen mensen naar een lege plek of een stompje. Dat kan natuurlijk niet."

IJsselmonde

Omdat er nog steeds vraag was naar boompjes, besloot de vereniging het Levenspad door te trekken naar IJsselmonde. Dat kon makkelijk, want het Havenspoorpad loopt nog door tot aan station Lombardijen. ,,Het hele Havenspoorpad staat nu vol met bomen, 468 stuks", zegt Timmer. ,,Behalve het laatste stuk", vult De Roode aan. ,,Want daar was de ondergrond niet geschikt voor bomen. Het was daar te schraal. We zijn bij de Pascalweg gestopt." Om de vijf meter staat nu een knotwilg. Meer kunnen er niet bij, want dan wordt het te vol. Op dit moment zijn er nog ongeveer vijftien bomen te vergeven aan een adoptant.

Timmer zelf heeft een boompje voor zijn overleden vader laten planten, Renes voor zijn moeder en voor een goede vriend. ,,En ik weet dat er voor mij ook een boompje is geadopteerd. Door mijn buurmeisje. Zij werkt en ik pas altijd op haar jongens als ze uit school komen." De Roode heeft zelf een boompje gekocht voor de Breinbrouwerij, een organisatie voor mensen met niet aangeboren hersenletsel waar ze werkt. ,,En eentje voor een vrijwilliger bij mij wiens vrouw onlangs is overleden."

Volledig scherm
© caarten.nl

De legendarische Feyenoorder Coen Moulijn heeft een boom aan het Levenspad, zijn vrouw Adrie is ambassadeur van de vereniging. ,,Moulijn is in 1970 nog bijna verongelukt op de Havenspoorlijn", vertelt Timmer. ,,Zijn boompje staat aan het begin, bij de Langenhorst." Alle namen van de mensen die een knotwilg hebben gekocht staan op de website van de vereniging, met in het kort de reden voor de adoptie. ,,Achter elke boom zit een emotioneel verhaal.”

Veel mensen zijn echt gehecht aan hun boom, merken de bestuursleden. ,,Afgelopen zomer toen het zo warm was, kwamen mensen hun boompjes emmertjes water brengen", vertelt Renes. ,,En die van de buren", zegt De Roode. Timmer: ,,Een hoop mensen doen iets persoonlijks met hun boom. Ze hangen een foto op, of leggen bloemen neer. Dat is echt mooi om te zien." De Roode: ,,Ook wordt er soms een beetje as van een overledene verstrooid. Ja, dat mag. De gemeente Rotterdam laat dat toe." Renes: ,,En sommige mensen maken echt een tuintje van de grond rond hun adoptieboom. Ze zetten er zelfs een hekje omheen."

Het is soms slikken bij de verhalen die mensen vertellen, zegt Timmer. ,,Ik hoorde van een familie dat het niet goed ging met hun boompje. Tegelijkertijd was hun zus ernstig ziek. Toen zij overleed, bleek het boompje ook dood te zijn. Toen er een andere boom was geplant die wel goed groeide, kreeg ik een mailtje van ze. Dat had die mensen enorm veel gedaan."

Elke ochtend op de hoogte van het laatste nieuws uit Rotterdam en omgeving? Schrijf je hier in voor onze gratis nieuwsbrief.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam