Volledig scherm
Oud-medewerkers van Gusto in Schiedam halen herinneringen op aan hun tijd bij de Schiedamse werf. © DIJKSTRA, ROEL

Ex-medewerkers Schiedamse Werf Gusto halen herinneringen op

Herinneringen ophalen met een bakje koffie. Dat konden oud-medewerkers van Werf Gusto vanmiddag in het Stedelijk Museum in Schiedam.

In het museum aan de Hoogstraat is een expositie te zien met foto’s die Cas Oorthuys tussen 1959 en 1962 maakte van de scheepswerf. ,,En als u de foto’s zelf wil behouden, zien we u graag terug om ze even te scannen’’, roept Ben Berkhout een man nog na. ,,Dat kan tegenwoordig gewoon met een telefoontje.’’

Ben Berkhout (77) en Wim Vossen (72) werkten vroeger allebei bij de scheepswerf aan de Schiedamse kant van Nieuw Mathenesse. Respectievelijk op de afdelingen eindmontage en personeelszaken. En nu zetten ze zich in voor de historische groep van GustoMSC, het nieuwe bedrijf dat de naam in stand houdt. ,,Het geeft toch een stuk genoegdoening om hier mee bezig te zijn.’’

,,Dit is een écht familiebedrijf geweest’’, vindt Ben Berkhout. En daarmee doelt hij niet alleen op de familie Smulders, aan wie het bedrijf van origine sinds de 19de eeuw toebehoorde. ,,Iedereen die hier gewerkt heeft, draagt Gusto nog in zijn hart. Dat merk ik aan iedereen die ik erover spreek.’’ Wim Vossen: ,,Ik heb altijd gezworen: ‘oud-Gustorianen bestaan niet, dat blijf je voor altijd.’’’ De heren zien dit bevestigd worden door de verhalen die zij horen in de hal van het museum. Van opa op zoon op kleinkinderen werd er gewerkt op het scheepswerf.

Nooit saai

Gusto brak in de jaren 60 record na record en kwam met allerlei vernieuwende schepen en havenmaterialen. Waar veel werven in Schiedam vooral gefocust waren op reparaties, stond er bij Gusto altijd iets spannends en nieuws te gebeuren. ,,We waren altijd met innovatieve en vernieuwende projecten bezig’’, vertelt Berkhout. ,,Het is dus nooit saai geweest bij Gusto. Het eerste boorschip, de eerste ferry, en ga zo maar door.’’

Berkhout ervoer een grote variatie aan werkzaamheden, waardoor hij verknocht raakte aan het bedrijf. ,,We bouwden zelfs mijnenvegers, noem het maar op.’’ Dat zij daar deel van uit hebben gemaakt, vervult de twee mannen van trots.

Vakmanschap

,,Je ziet nu nog de bewondering voor wat we vroeger allemaal bouwden op de scheepswerf’’, vertelt Ben Berkhout. ,,En de bewondering voor het vakmanschap waarmee dat gebeurde. Er kwam nog geen computer aan te pas.’’ De praatcafés zij de twee - naast de nostalgische gesprekken - vooral te doen om het verzamelen en opslaan van beeldmateriaal. Met de sluiting van de werf in 1978 is er namelijk veel verloren gegaan. Tonnen aan papieren archieven werden weg gekieperd. ,,Als we toen toch eens computers hadden gehad’’, blikt Berkhout terug. Het zal ze niet gebeuren dat er nu nog materiaal verloren gaat. ,,Wanneer iemand hier over oude foto’s begint, zijn we meteen alert’’, vertelt Berkhout verder, ,,dan vragen we ze meteen of we het mogen opnemen in het archief.’’

Er komen nog twee praatcafés, waar herinneringen gedeeld kunnen worden. Eén op woensdagmiddag 28 februari en één op 14 maart, van 12.00 tot 14.00 uur. Deelnemen is gratis. 

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Waterweg en omstreken? Schrijf je hier gratis in!

In samenwerking met indebuurt Rotterdam