Volledig scherm
PREMIUM
Marcel Potters © Joost Hovingh

Januari, ik vind het een grafmaand

ColumnHet is weer zover. Ik zit in m'n januari-dip. De donkere dagen ná kerst, met in de wijk nog volop vrijwel naaldloze lijken van ooit aanbeden sparren, klamme, kleverige plakken knalrode vuurwerkresten op de tegels, slechts de verre nagalm van de top 2000. En - natuurlijk - zeikregen.

Januari, ik vind het sowieso een grafmaand. It's the most horrible time of the year. Alleen de zomer is erger, met z'n brute hitte, droogte en overdadige zonneschijn. Eigenlijk zou de prille lente, met de ontluikende natuur en vrolijk fluitende vogeltjes, in één ruk moeten overgaan in de herfst - op afstand mijn favoriete jaargetijde. Januari, pleurt toch op. Vroeger, ja vroegâh, toen lag er 'n smeuïg, vers pak sneeuw, was de Kralingse Plas dichtgevroren, zover als je kon kijken. De molens langs de Plaszoom, het was dikke vette Anton Pieck geblazen. Sleeën, skiën, ijsyogaën - met de vrieskou had je ook direct de trema in de maand.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam