Volledig scherm
Nina Blom met het boek dat zij heeft geschreven over haar lijdensweg. FOTO COR DE KOCK

Moeder maakt dochter bewust doodziek

Nina lag eindeloos vaak in het ziekenhuis, omdat ze volgens haar moeder ziek was. Omdat nooit wat werd gevonden, maakte haar moeder haar letterlijk ernstig ziek. Op het moment dat haar ouders euthanasie wilden laten plegen, werd Nina uit huis geplaatst. Ze schreef er het boek 'Je bent een verschrikkelijk kind' over.

Het scheelde weinig of Nina Blom (36) was er niet meer. Haar ouders hadden het in haar bijzijn met de huisarts over euthanasie. Zelf wist de toen 14-jarige ook niet beter dan dat ze binnen een paar weken zou sterven aan de gruwelijke spierziekte die haar moeder had bedacht. 'Ik heb de dokter er ook om gevraagd. Ik kon níet verder,' zegt ze vandaag in het AD.

Ze lag al maanden met strakke zwachtels rond haar benen en armen roerloos in bed, terwijl haar moeder haar via een maagsonde levensgevaarlijke medicijnen voerde.

Een kinderarts - uit een laatste trits van zestien ziekenhuizen én een psychiatrische instelling waar Nina was opgenomen - doorzag de plannen en schakelde de kinderbescherming in, die de tiener acuut uit huis plaatste. De arts was volgens Nina de eerste die begreep dat haar moeder het syndroom van Münchhausen by proxy had. 'Geen ziekte, maar medische kindermishandeling,' zegt Nina. 'Je ziet je kind als object en maakt het bewust ernstig ziek en sleept het van dokter naar dokter. Jaarlijks overlijden hierdoor vijf kinderen in Nederland.'

Wurgen
Nina werd steeds verder in haar vrijheid beperkt. Van niet meer buitenspelen tot niet meer lopen. Intussen volgden ziekenhuisopnames elkaar op. Elke keer konden artsen niets vinden, waardoor haar ouders steeds bozer werden. Haar moeder probeerde haar meermalen te wurgen. De buitenwereld had niets in de gaten. 'In bijzijn van anderen deed ze poeslief en met artsen praatte ze uitgebreid over medische details. Zo had ik ook een tv op mijn kamer. Om aan anderen te laten zien dat het mij thuis aan niets ontbrak.'

Euthanasie

Hoewel haar vader niet meedeed aan het ziek maken, is hij volgens Nina net zo schuldig. Hij gedroeg zich enorm agressief en was uiteindelijk degene die tegen de dokter zei dat euthanasie de enige optie was. 'Als ze een hond was geweest, hadden we haar allang laten afmaken,' zei hij letterlijk.'

Nu heeft ze helemaal geen contact meer met haar ouders en haar zus. Die laatste zou ze nog wel eens willen spreken, haar ouders niet. 'Ik heb nooit van haar en mijn vader gehouden en heb ze geen seconde gemist. Mij zijn ze voorgoed kwijt.'

Om privacyredenen is Nina's naam veranderd. Lees meer in het AD vandaag.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam