Volledig scherm
Bezorgde klanten horen het schokkende verhaal van sigarenboer Peter van Dam. © Jan de Groen

Neergestoken sigarenboer weigert te breken na overval

Zijn ogen schieten naar de cameramonitor als de voordeurbel klinkt. Gelukkig, geen overvaller. Het is de zoveelste klant die steun komt betuigen. Ze omhelst hem en zegt: 'Ik ben zo blij dat je er nog bent, Peet...' Ik ook,' zucht de bekendste sigarenboer van Feijenoord.

Quote

Sommige bezorgde klanten bieden wapens aan. Ik heb ooit een pistool achter de toonbank gehad, maar het voelde niet goed. Ik heb het weggegooid

Peter van Dam staat vrijdagmiddag de schappen van zijn winkel aan de Dordtsestraatweg te vullen, als het vertrouwde belletje klinkt. Een grote man in een wit trainingsjack stapt binnen en schreeuwt: 'Overval!' Even sluit Van Dam zijn ogen, waarna hij een oerkreet uitslaat. Hij probeert de aanvalsarm weg te duwen en de andere arm te breken. 'Maar ik ben 60 jaar en niet meer zo snel. Ik greep mis.' De overvaller, inmiddels zenuwachtig door het geblaf van poedel Job, steekt een dertig centimeter lang mes in Van Dam. Recht in zijn schouder, zijn rug doorborend.

De overvaller slaat op de vlucht, achterna gezeten door de sigarenboer, een blootvoetse overbuurman in pyjama en alerte automobilisten. Van Dams sprint stopt door sijpelend bloed. 'Pas toen zag ik dat ik was gestoken, ik was kletsnat van het bloed.'

Tranen
In het ziekenhuis hoort de sigarenboer dat het mes dwars door een spier is gegleden en op een haar na zijn longen heeft gemist. 'Lichamelijk valt de schade mee, maar hier - hij wijst met tranen in zijn ogen naar zijn hoofd - ben ik geraakt.'

Zaterdagochtend besluiten zijn vrouw Yvonne en winkelhulp Nel de zaak gewoon open te gooien. Meer dan tweehonderd klanten komen langs om te laten weten hoe blij ze zijn dat de eigenaar nog leeft. En die laat zich niet kisten, amper 24 uur na de steekpartij staat hij weer achter de toonbank. 'Ik peins er niet over om in huis boven de winkel weg te kruipen. Beneden, daar hoor ik thuis.'

Van Dams Sigarenwinkel, de oudste op Zuid, is een familiebedrijf. Zijn grootmoeder besloot negentig jaar geleden geen boerin te worden op hun boederij aan de Vaanweg maar sigarenboerin aan de Dordtsestraatweg. Peter van Dam is met zijn winkel, de wijk en zijn bewoners vergroeid. Voor hem draait alles om verbondenheid. 'Ik houd van alle kleuren. In andere culturen is het gemeenschapsgevoel groot, dat spreekt mij aan.'

Juist die gemeenschap houdt hem nu overeind. 'De steun is overweldigend. Ik voel me gedragen door iedereen die nu laat weten dat hij van mij houdt. Als zij er niet waren, had ik de deur op slot gedaan. Voor wie zou ik dan nog risico lopen in mijn winkel?'

Wapens
De overval van vrijdag was de zesde overval op zijn sigarenwinkel en toch weigert hij zich over te geven aan agressiviteit. 'Sommige bezorgde klanten bieden wapens aan. Ik heb ooit een pistool achter de toonbank gehad, maar het voelde niet goed. Ik heb het weggegooid.'

Van Dam wil ondernemers een hart onder de riem steken. 'Mijn buren hebben hun zaak na een overval nooit meer durven openen. Tegen hen en andere winkeliers wil ik zeggen: kom maar naar buiten, we zijn er voor elkaar.'

De sigarenboer weigert zich te laten breken 'door een idioot met een wapen'. 'Als ik stop, stop ik met opgeheven hoofd. Mijn vrouw en ik zijn de enigen die bepalen wanneer het genoeg is geweest.'

In samenwerking met indebuurt Rotterdam