Carrie
Volledig scherm
PREMIUM
Carrie © Joost Hoving

Om hun zin te krijgen, gaan woningcorporaties over lijken

ColumnSinds die maandagavond is het nooit meer hetzelfde geweest. Ik woonde nog niet zo lang in mijn nieuwe huisje op de Coolsestraat. Misschien een jaartje of zo. De dag dat ik er kwam wonen lag er een brief in de bus van het Woningbedrijf, dat ik weer zou moeten verhuizen omdat er gerenoveerd zou worden.

Ik weigerde. Er was mij beloofd dat ik minstens tien jaar zou mogen blijven dus ze kregen de hik maar. Nog 5 andere buren dachten er net zo over. Wettelijk stonden we in ons recht maar daar hadden we niet veel aan toen het slopen én het pesten begon. Op vrijdagmiddag om 1 minuut voor 5 viel de elektriciteit uit. Sorry, de slopers hadden een kabeltje kapotgetrokken en dat konden ze maandag pas weer repareren. Week erna zaten we zonder water. Bij de overburen, papa, mama en drie kinderen, kwam het hele plafond naar beneden. Omdat de zinkdieven via de ladders van de slopers wel erg makkelijk het dak op hadden gekund.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam