Volledig scherm
Columnist Marcel Potters wil de monumentale plataan voor het Havenziekenhuis redden. Hij overweegt zich aan de boom vast te ketenen. © AD

'Red de monumentale Havenplataan, alle hulp is welkom'

ColumnIk ben een bomenfluisteraar. Een beetje iep, els of eik in Rotterdam is wel eens door mij aangeschoten. Wat een takkenweer, hè? Of: alles kits achter de schors? 

Quote

Mijn geleuter tegen een elegante esdoorn valt allerminst op

Mijn geleuter tegen een elegante esdoorn of kneuterige kastanje valt trouwens allerminst meer op, sinds iedereen de godganse dag in zo’n mobiel headsetje loopt te blaten. In jezelf lullen is tegenwoordig een pre.

Nou hoor ik u al denken: we zijn heel wat nonsens gewend van deze olijke polder-Puyol, maar nu overtreft hij zichzelf. Misschien van een kraampje in de Markthal gelazerd? Nee joh, kouten met levend hout is allang niet meer uitzonderlijk, getuige de pioniersrol die prinses Irene op dit vlak vertolkte. Sindsdien is beppen met een bast bon ton, het stamelen tegen een stam salonfähig.

Een treurige wilg uit Terbregge,
wilde ook eens ’n keertje wat zeggen
hij beukte en baste, vermaakte z’n gasten
Maar de zaag had ’m tenslotte toch leggen

Bomen. Pas als ze pleite zijn, weet je wat je mist. Neem de Burgemeester Oudlaan. Ooit een blakende avenue, met boomkronen die tot vér in ’t zwerk zwiepten. Maar na ’n opknapbeurt van deze adembenemend fraaie allee verworden tot een moerassige toendra, met iele tandenstokertjes als vervangers van de majestueuze reuzen die er eens stonden.

De Breyten Breytenbachboom, de Lijnbaanplataan, de Koningin Emmabeuk. Grootse schoonheden met verheffende verhalen. Maar de stokoude plataan voor het Havenziekenhuis, met z’n takkenpracht die zo’n beetje de ganse gevel van het hospitaaltje aan de Maasboulevard beslaat, piekt er voor mij dik bovenuit. Overleefde het bombardement, de Watersnoodramp, zag De Hef en De Zwaan verrijzen, de complete skyline – als die eenmaal gaat bomen, berg je dan maar!

Deze week ga ik het ’m vertellen. Dat het ‘Haven’ binnenkort nokt waarna – zo fluisterde ’n ontwikkelaar pas – geheid sloop volgt, om plek te maken voor een of ander poenerig pronkproject. Een doem-scenario, óók voor mijn geliefde Havenplataan. Maar ik beloof nu al dat ik me zal vastketenen aan deze knoestige knoert, als de onvermijdelijke Man met de Zaag nadert.

Alle hulp is welkom!