Volledig scherm
PREMIUM
Saskia Batenburg van Alerimus in de klas van De Takkenbosse. De leerlingen kunnen volgend jaar een opa of oma adopteren. © Victor van Breukelen

School uit? Naar adoptieopa!

ProjectEen praatje. Een boodschapje, of eventjes de hond uitlaten. Kinderen in Numansdorp kunnen vanaf volgend jaar een opa of oma adopteren.

Als Geer en Goor
Een actie om eenzame ouderen uit hun isolement te halen, is zeker niet nieuw in Nederland. Artiesten Gerard Joling en Gordon nemen in hun programma Geer en Goor, waarheen, waarvoor ouderen mee op reis en vragen aandacht voor het Ouderenfonds. Ook het Rode Kruis zet zich via een opa- en oma-adoptie in tegen de eenzaamheid. Leidenaar Mustafa Kus won in 2015 de Compassieprijs voor zijn ‘adoptieprogramma’. Daarbij bezoeken jongeren van Turkse afkomst eenzame ouderen met een Nederlandse achtergrond. Saskia Batenburg en Andrea ter Riet bedachten echter een totaal nieuwe variant om de oude dag van opa’s en oma’s op te fleuren. Zij zijn de eersten die een oudere effectief koppelen aan een basisschoolleerling. Ter Riet: ,,Ik hoop dat de contacten langer duren dan alleen de laatste twee jaar op de basisschool. Zo is dat vroeger bij mij ook gegaan.’’

Als Andrea ter Riet een grote letter in het raam ziet, loopt ze naar de voordeur van de woning en belt aan. De vrouw die open doet is op leeftijd. En eenzaam. Ze heeft behoefte aan een praatje. En de melk in de koelkast is ook zo goed als op. Ter Riet, dan een meisje van 11, 12 jaar oud, krijgt wat geld toegestopt en loopt naar de plaatselijke supermarkt. De melk die ze koopt, zet ze daarna voor het gemak direct in de koelkast. En ze zet thee.

Zelfs toen ze op de middelbare school zat, zorgde Ter Riet met enige regelmaat voor de oude vrouw. ,,Vier jaar lang heb ik contact met haar gehad. Toen moest ze naar een bejaardenhuis. Zo ging dat in die tijd.''
Inmiddels is Ter Riet directeur van basisschool De Takkenbosse in Numansdorp en wil ze dat haar leerlingen dezelfde ervaring opdoen als zij. Ze deelde haar ervaring met Saskia Batenburg, die als coördinator welzijn werkt bij zorgstichting Alerimus. Na de zomervakantie start de pilot, waarbij in eerste instantie vier leerlingen aan vier eenzame opa's of oma's worden gekoppeld.

De 't' van Theo
De bedoeling is dat de kinderen en ouderen samen een letter maken die de eenzame opa of oma in het raam kan zetten als de eenzaamheid toeslaat. Die letter kan slaan op een mogelijke activiteit, zoals de 'p' van praatje of de 'b' van boodschappen of bezoek. Batenburg: ,,Maar als een man de 't' wil omdat hij Theo heet is het ook goed. Die letter moet de aandacht trekken van het 'adoptiekind'.''

Een ander voordeel van de creatieve bezigheid is dat de aandachtsletter gemaakt wordt in de crea-ruimte waarvan, naast alle inwoners van Numansdorp, ook de thuiszorgcliënten van Alerimus gebruik kunnen maken. De drempel om daar als eenzame weduwe of weduwenaar naar binnen te stappen, is vaak te groot, zegt Batenburg. ,,Als ze daar met een vrolijk, jong iemand naar toe kunnen gaan, kan dat net de stap zijn om daar misschien een tweede of derde bezoek te brengen.''

Ook voor de kinderen moet de drempel niet al te hoog zijn, aldus Batenburg. Het liefst zorgt ze voor een adoptieopa- of -oma langs de route naar school. ,,Dan kunnen ze in een oogopslag zien of de letter er wel of niet staat. Maar in het meest gunstige scenario doet die letter er niet toe en komen ze regelmatig aanwaaien.''

Juist omdat het project met 10-, 11- en 12-jarigen uit de twee oudste basisschoolgroepen wordt gehouden, snijdt het mes aan twee kanten, zegt Batenburg. ,,De oudere heeft aanspraak en voor een kind is het fantastisch om een opa of oma te hebben. Zelf heb ik mijn opa's niet gekend, dus toen ik verkering kreeg met mijn huidige man, kreeg ik er ook meteen een opa bij. Geweldig vond ik dat.''

In samenwerking met indebuurt Rotterdam