Volledig scherm
Donlucky is heel benieuwd hoe zijn verhaal zich op beeld vertaalt.

Surinaamse Donlucky werkt aan verfilming van zijn boek

De 24-jarige Donlucky schreef een boek over de slavernij. Dat wordt nu verfilmd in Suriname. De Capellenaar wil ervoor zorgen dat het slavernijverleden niet vergeten wordt.

Quote

Ik ben hier zo gepassio­neerd over dat ik er alles in stop

Donlucky Sijmor

,,De maatschappij verandert telkens, maar je voelt nog steeds de zweepslagen van de slavernij”, zegt Donlucky Sijmor uit Capelle aan den IJssel. Natuurlijk, hij is nog jong en heeft er zelf niks van meegekregen. Maar tijdens zijn jeugd hoorde hij met enige regelmaat de verhalen.

,,De vader van mijn opa heeft het nog meegemaakt”, vertelt hij. Zijn familie komt uit Suriname. ,,Hij was nog klein toen de slavernij afgeschaft werd. Maar de geschiedenis is wat dat betreft nog jong. Zo lang geleden is het allemaal niet.”

Verdriet

Dat zorgde ervoor dat Sijmor zich steeds meer ging verdiepen in de geschiedenis van zijn familie en van het land. ,,Ik heb veel onderzoek gedaan. Veel gelezen en veel met mensen gepraat uit Suriname. Dan merk je dat het verdriet soms nog voelbaar is.”

Sijmor schreef het boek Kodyo en Mofina. Een liefdesverhaal dat zich afspeelt in Suriname ten tijde van de slavernij. De hoofdpersoon, die in vrijheid wordt geboren, ervaart dat echte vrijheid helemaal niet bestaat.

,,Ik heb het boek in eigen beheer uitgegeven en besloot dat ik het ook wilde verfilmen. Ik ben hier zo gepassioneerd over dat ik er alles in stop”, vertelt Sijmor. Met alles bedoelt hij tijd en geld. Overdag werkt hij als hoofdconducteur bij de NS. In elk vrij momentje schrijft hij zijn hersenspinsels op.

Sijmor, die in de Hoeken in Capelle aan den IJssel woont, is inmiddels twee keer naar Suriname afgereisd om met de voorbereidingen voor de verfilming van het boek te starten. ,,Dat was super leuk. We hebben verschillende audities gedaan voor de rollen”, vertelt Sijmor.

,,Best lastig, want er kwamen heel veel mensen op af en niet iedereen kan acteren natuurlijk. Je moet het verhaal echt kunnen overbrengen en die emotie durven voelen. We hebben goede kandidaten gevonden en in oktober beginnen we met filmen. Daar heb ik ontzettend veel zin in. Ik ben heel benieuwd hoe het is om mijn verhaal op beeld te zien.”

Gepest

Ook is de jonge Capellenaar bezig met een tweede boek. Dit wordt een kinderboek onder de titel Mama, waarom ben ik bruin? Het gaat over een jongen op de basisschool die gepest wordt.

,,Ik wil wat teweeg brengen met mijn verhalen. Hiermee hoop ik kinderen te laten voelen wat pesten met iemand doet. Het maakt niet uit hoe je eruit ziet, dat is altijd mijn boodschap. Zelf werd ik vroeger ook gepest dus ik weet hoe erg dat is.”

Hij was stil en zijn naam hielp niet mee. ,,Daarom noem ik mezelf vaak Don”, zegt hij lachend. ,,Ik ben Donlucky genoemd omdat het niet goed ging tijdens de bevalling en ik er bijna niet geweest zou zijn.”

Ook in zijn boek over de slavernij zit een les die nu nog toegepast kan worden. ,,Ook nu nog moeten veel mensen vechten voor wie ze zijn”, zegt Sijmor. ,,En ik vind het heel belangrijk dat kinderen leren over het slavernijverleden. Het gaat niet om de schuld bij iemand leggen of met een vingertje wijzen. Maar er moet wel over worden gepraat. Dan pas kunnen mensen met voorouders uit die tijd hun rust vinden. Erkenning is heel belangrijk.” 

In samenwerking met indebuurt Rotterdam