Tatoeages in verzorgingshuis: 'Nu mijn man dood is, neem ik een tattoo'

VideoIn verzorgingshuis Akropolis in Rotterdam-Hillegersberg zit vanaf morgen een tattooshop. Bewoners kunnen er terecht om een mooi plaatje op hun op hun huid te laten vereeuwigen, maar ook voor een luisterend oor.

In het midden van de nieuwe tattooshop van Rebecca Leidelmeijer (37) staat een steriel witte stoel. Klaar om de eerste bewoners te ontvangen. Vanaf morgen is iedereen welkom in de shop in de wijk 110Morgen. Met legitimatie krijgen 65-plussers korting.

Maatschappelijk werker Leidelmeijer, knalblauw haar en onder de tatoeages, heeft er zin in. ,,Deze doelgroep is vaak huiverig voor normale tattooshops. Misschien door het duistere imago. Hier zijn de bewoners zijn heel nieuwsgierig en komen in kleine groepjes even spieken door het raam. Een dame kwam langs en was erg enthousiast. Zij zei: ‘Nu mijn man dood is, neem ik eindelijk een tattoo’.”

,,Ik zit al twaalf jaar in de zorg. Dat is echt mijn passie. Vijf jaar geleden ben ik begonnen met tatoeeeëren. Mijn linkerarm heb ik gebruikt om op te oefenen. Kiezen tussen de zorg en mijn liefde voor tatoeages kan ik niet. Nu doe ik het allebei. Ik hoop dat het lukt.”

Quote

Kiezen tussen de zorg en mijn liefde voor tatoeages kan ik niet

Mensen laten vooral herinneringen, symbolen en namen van geliefden zetten, volgens Leidelmeijer. ,,Maar ook de tekst ‘niet reanimeren' op hun borst. Dat zijn heftige gesprekken. Mensen die hier komen willen hun verhaal kwijt. Ik zie het als naar de kapper gaan, alleen dan permanent. Daar doen mensen graag hun verhaal, of kunnen ze even lekker zeuren.”

Tattoo-Tom

De rolstoel van bewoner Tom Vermey (76) past maar net door de deur van de shop. Binnen de Akropolis staat hij bekend als ‘tattoo-Tom’. Zijn eerste tatoeage kreeg de Rotterdammer op zijn 18de, na het verliezen van een weddenschap. Morgen voegt hij een nieuwe toe aan de collectie op zijn armen. ,,Ik wil de naam van mijn overleden vrouw Carla. Het maakt me niet uit hoe het eruit ziet. Ik vertrouw op Rebecca. Maar als oude bokser wil ik wel graag een stoer ontwerp.”

Volgens Leidelmeijer is tatoeëren van een oudere huid, zoals die van Vermey, wel even opletten geblazen. ,,De huid is dunner en minder rekbaar. Maar het voordeel van ouderen is dat ze zich geen zorgen maken over hoe de tattoo er bij staat als ze oud zijn. Of dat ze spijt krijgen van hun plaatje.”

Volledig scherm
Rebecca begint een tatoeagestudio in verzorgingstehuis Humantitas Akropolis. © Jan de Groen

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Rotterdam en omstreken? Schrijf je hier gratis in!  

In samenwerking met indebuurt Rotterdam