Volledig scherm
De leerlingen van het Revius Lyceum zijn doodstil en luisteren naar Leo Boer. © Joep vd Pal

Wandeltocht langs ‘brandgrens’ van bombardement Maassluis

,,Stel je eens voor: je zit in de klas, kijkt naar buiten en let even niet op’’, vertelt Leo Boer, gids van de Historische Vereniging Maassluis (HVM). ,,Maar een halve minuut later is een deel van Maassluis weggevaagd. Dat gebeurde er op 18 maart 1943.’’

De leerlingen van het Revius Lyceum zijn doodstil. Waar ze eerst nog luidruchtig hun aantocht maakten, hebben ze nu een en al aandacht voor de woorden van Boer. ,,Dit is wel veel interessanter dan wiskunde’’, merkt één van hen op. ,,Die les missen we nu, maar dat is niet zo erg hoor.’’

Bombardement

Dit jaar is het 75 jaar geleden dat Maassluis werd getroffen door een bombardement van de geallieerden waarbij 18 mensen om het leven kwamen. Voor de Historische Vereniging Maassluis (HVM) reden om een speciale wandeltocht uit te stippelen, langs de grens van het bombardement. Een aantal klassen van het Revius Lyceum liep gisteren de route, samen met burgemeester Edo Haan.

Het was 18 maart 1943 omstreeks half 4 toen twaalf vliegtuigen van het 464e squdron van de Royal Australian Air Force Maassluis naderden. Het doel van de geallieerden was het bombarderen van de olieraffinaderij Witol aan de Heldringstraat, op de plek waar nu de gemeentewerf is gevestigd. De vliegtuigen vlogen op grote hoogte, zo’n 3.000 meter, en namen aan dat ze juist zaten, maar lieten de bommen eerder dan bedoeld vallen op het oude centrum en het Schanseiland.

Liefst 18 mensen kwamen om het leven, er waren vier zwaargewonden en een vijftigtal lichtgewonden. Vele woningen werden beschadigd of gingen geheel verloren. ,,Maar sommige mensen hadden geluk, zoals mijn moeder’’, vertelt Boer, staand bij de Fortegrachtbrug. ,,Zij overleefde het bombardement, maar zag de bommen wél vallen.’’

Vrienden

,,Maar wisten de mensen wel dat het niet de Duitsers, maar de geallieerden waren die dit deden’’, wil één van de kinderen weten. ,,Dat durf ik niet te zeggen’’, bekent Boer. ,,Ik vermoed van wel, want Maassluis was al bezet door de Duitsers, dat wisten de mensen. Maar dat ze door ‘onze vrienden’ zouden worden geraakt, dat hadden ze nooit kunnen bedenken.’’

Ook Haan was onder de indruk van de wandeltocht: ,,Ik vond het echt reuze-interessant en leerzaam’’, zei hij na afloop. ,,Zeker omdat je op veel plekken in de stad de littekens ziet. We willen daarom de herdenking van het bombardement meer met het onderwijs verbinden. Het is belangrijk dat het brede verhaal wordt verteld, dat het wordt doorgegeven op de jeugd.’’

Elke ochtend up-to-date met het laatste nieuws uit Waterweg en omstreken? Schrijf je hier gratis in!

  1. Hoe een Gorcumse werf uitgroeide tot vlaggendrager van de Nederlandse scheepsbouw
    PREMIUM
    Interview

    Hoe een Gorcumse werf uitgroeide tot vlaggendra­ger van de Nederland­se scheeps­bouw

    Veertig jaar geleden lag de scheepsbouw in Nederland op z’n gat. Het miljardendebacle rond Rijn-Schelde-Verolme (RSV) leek het einde van een tijdperk. Anno nu rolt het ene na het andere bijzondere schip van Nederlandse makelij van de werf. Alle grote RSV-werven bestaan nog en zijn - opvallend genoeg - weer in handen van één onderneming: Damen. Het bedrijf is de vlaggendrager van een maakindustrie die zich opnieuw uitvindt. Een interview met ceo René Berkvens van Damen Shipyards Group.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam