Volledig scherm
Rahiied A. blijkt een verscheurde jeugd achter de rug te hebben die volgens psychiaters veel invloed heeft op zijn handelen. © ANP

Wie is insulinekiller Rahiied A.? Een jongeman met een verscheurde jeugd en PTSS

‘Insulinekiller’ Rahiied A. moet langdurig tbs met dwangverpleging krijgen opgelegd. Dat stellen psychiaters die hem hebben onderzocht. Het injecteren van slachtoffers kan hem slechts in sterk verminderde mate worden toegerekend, vinden zij. De verdachte lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis en is zwakbegaafd. Zijn totaal ontwrichte jeugd is volgens de onderzoekers van cruciale invloed op zijn daden. 

De 23-jarige Rotterdammer, die vastzit in een ‘zware’ afdeling in de gevangenis in Zaanstad, staat terecht voor de insulinemoord op vier ouderen en zeven pogingen daartoe. Dat gebeurde in verzorgingshuizen in Ridderkerk, Puttershoek en Rotterdam. Wie is hij eigenlijk? 

Uit de rapporten blijkt dat A. een volledig verscheurde jeugd achter de rug heeft. Zo mist hij in zijn eerste levensjaren zijn moeder die al vanuit Suriname naar Nederland is geëmigreerd. Als hij op 2-jarige leeftijd - in 1999 - alsnog richting Nederland komt, herkent hij zijn moeder niet. 

Dokterssetje

In Nederland groeit hij op in een gezin met vijf kinderen, waarbij zijn vader hem en drie van de andere kinderen geregeld mishandelt. Zijn moeder stort in 2003 in na het overlijden van de oma van A.. Vanaf dat moment ontstaat bij de Rotterdammer de fascinatie om dokter te worden. Hij loopt vanaf dat moment met een dokterssetje van de Intertoys rond. 

In 2007 scheiden zijn ouders. Die wonen nog wel bij elkaar als zijn vader in nog datzelfde jaar overlijdt aan de gevolgen van een hartaanval en een beroerte. Saillant detail is dat zijn vader diabetes had - een aandoening die vaak met insuline wordt behandeld.   

Van een opvoeding is daarna geen sprake meer. De kinderen moeten zorgen voor hun moeder, die A. als lievelingetje heeft, in plaats van omgedraaid. De moeder van A. krijgt later een nieuwe relatie, maar ook deze man blijkt gewelddadig. Na het verbreken van die relatie in 2015 zorgt deze ex ervoor dat A. in de val wordt gelokt en mishandeld. Het levert A. een posttraumatisch stresssyndroom op. Sinds hij in de gevangenis zit, heeft hij last van herbelevingen van deze mishandeling, maar ook van de periode dat zijn vader hem slaat met een riem. 

Op school blijkt A. geen hoogvlieger. Een toekomst als arts zit er niet in. Als hij dat doorkrijgt, kan hij dat niet verwerken. ‘Dan maar ambulancebroeder’, neemt Rahiied A. zich voor. Hij neemt een stethoscoop en andere doktersmaterialen van school mee naar huis. Daar vlucht hij in troostrijke fantasieën van een leven als arts. De stethoscoop is als een relikwie voor hem. In de verzorgingshuizen draagt hij het ding om zijn nek alsof hij een arts is. Hij steelt een insulinepen en loopt er bijna dagelijks mee op zak. Rahiied A. pikt ook medicijnen als oxazepam voor eigen gebruik. Tevens neemt hij xtc. Het stelen van deze spullen heeft volgens de onderzoekers niet te maken met zijn persoonlijkheidsstoornis en kan hem wel volledig worden toegerekend. 

Zelfmoordpoging

A. heeft al sinds 2010 een vriendin. Als zij de verkering uit maakt, kan hij dat niet verkroppen. Hij stalkt haar en gaat aan de drugs. Ook doet hij een zelfmoordpoging. Vanwege zijn spijtbetuiging komt zijn vriendin bij hem terug. Het laatste jaar krijgt hij ook een relatie met een man, zonder dat zijn vriendin dat weet. Beide relaties lopen op de klippen als A. wordt aangehouden op verdenking van de insulinemoorden. Na zijn aanhouding probeert A. zich in de cel nog een keer van zijn leven te beroven.  

Ondertussen is A. nog steeds gefascineerd door het werk van doktoren. Voordat de politie hem aanhoudt, fantaseert hij over medisch handelen en gedraagt hij zich in de verpleeghuizen als een arts, blijkt uit getuigenverklaringen. Hij zou een enorm verlangen hebben gehad om zich groot en bijzonder te voelen; het inspuiten van slachtoffers met insuline,  ze vervolgens te ‘redden’ en daarna de complimenten van collega's in ontvangst te nemen.

A. heeft een borderline persoonlijkheidsstoornis. Zijn gebrekkige ontwikkeling en geestesvermogens hebben volgens de onderzoekers een belangrijke rol gespeeld bij de insulinemoorden. Het toedienen van insuline paste in zijn fantasiewereld waarin hij zich dokter voelt. Ook nu nog droomt A. van een toekomst in de zorg. Al maakt de rechtbank hem vandaag duidelijk dat hij wat de psychiaters betreft nooit meer in de zorg kan werken. 

De kans op herhaling, als A. al ooit nog vrij komt, is dusdanig groot dat de officier van justitie wil dat hij ook na een eventuele vrijlating onder toezicht blijft. De reclassering heeft dezelfde mening. Zo kan worden voorkomen dat A. ooit nog een functie in de zorg gaat bekleden. 

Aangrijpende slachtofferverklaringen

Volledig scherm
Jeanet IJzendoorn met haar moeder Levina. © privébezit

Op de derde zittingsdag van het proces tegen ‘insulinkiller’ Rahiied A. zijn door nabestaanden van twee slachtoffers aangrijpende verklaringen voorgelezen.

Een van hen, een vrouw met dementie, moest een aantal malen met onverklaarbare lichamelijke klachten in het ziekenhuis worden behandeld. Telkens kwam ze gezond en wel terug in haar verzorgingshuis waar ze steeds opnieuw werd ingespoten met insuline waar ze uiteindelijk aan overleed. De zoon van de vrouw verwijt zichzelf geen alarm te hebben geslagen. ,,Waarom ben ik zo berustend geweest terwijl ik van de daken had moeten schreeuwen dat er iets niet klopte?’’

En zich tot Rahiied richtend: ,,Wat heeft mijn moeder verkeerd gedaan, anders dan mijn moeder zijn? Ze was de bindende factor van ons gezin. Waar was ik toen mijn moeder, hulpeloos als een kind, mij als kind nodig had?’’

Jeanet IJzendoorn vroeg Rahiied A. goed te luisteren. ,,Het plezier dat mijn moeder, nog maar 76 jaar, absoluut nog had in het leven, heb jij haar ontnomen. Hoe ziek moet je zijn om dat te kunnen doen? Jij zal met je geweten en met jezelf verder moeten. Zoek het maar uit. Mij boeit het niet hoe het met jou verder gaat. Je vindt jezelf een held om al arts te hebben willen handelen. Maar ondertussen zit je als een lafaard weggedoken hier, gebruik makend van jouw zwijgrecht.’’

In samenwerking met indebuurt Rotterdam

Rotterdam

Poll

Denk jij dat het nieuwe stadion van Feyenoord er nog komt?

Denk jij dat het nieuwe stadion van Feyenoord er nog komt?

  • Tuurlijk, jaartje vertraging is geen probleem (21%)
  • Nou ben ik toch wel gaan twijfelen (13%)
  • Nee, ze trekken aan een dood paard (66%)
3151 stemmen