Volledig scherm
PREMIUM
Carrie. © Joost Hoving

Wietolie

ColumnMijn vader had kanker en de doktoren zeiden dat hij maar aan de kwaliteit van zijn leven moest gaan werken in plaats van aan de kwantiteit. En toen zei mijn anders zo oer-nuchtere vader het toch: 'Zal ik een keer naar Jomanda gaan? Want ik vind doodgaan niet zo erg, maar ik wil mama niet alleen laten.'

Quote

Je wilt niet dat de dokter je gaat zien als een marihuana­junk

Ik schudde mijn hoofd. 'Nee pap, ik denk niet dat een blauwe jurk en een flesje ingestraald water iets doen tegen een ziekte die jouw botten zo poreus heeft gemaakt dat er iets breekt als je je omdraait.' Ik ben niet zo'n believer in alternatieve geneeskunde. Elke kwakzalver mag van mij meteen rechtsomkeert, en dan zijn kwakkie en zalfie meenemen alsjeblieft.

Dat er nu mensen zijn die marihuana tegen kanker gebruiken; ik snap het wel, maar ik begrijp het niet. Een joint stop je in je mond, niet in je kont. Ook niet als zetpil. Totdat er een man met twee hersentumoren bij de oncoloog kwam. En die zijn ogen niet kon geloven, want een van de tumoren was zomaar uiteen gevallen. En dat was door alleen de bestralingen en chemo's van de Daniel de Hoed nog nooit gebeurd. De man durfde niet te zeggen dat hij wiet kocht en daar hele sterke olie van maakte.

In samenwerking met indebuurt Rotterdam