Volledig scherm
Soldaat Van Ommering met de witte vlag. © Privéfoto Gadourek

'Witte vlag-drager' redde meisje bij bombardement '43

Door een speling van het lot was Gerrit van Ommering (1897-1970) betrokken bij twee belangrijke gebeurtenissen in Rotterdam tijdens WOII. Hij droeg de witte vlag bij de overgave in mei 1940 en redde als brandweerman een kind na het 'vergissingsbombardement' op West.

Volledig scherm
Het is 2 april 1943. Nadat brandweerman Van Ommering onder het puin een levensteken bespeurde, wordt een 3-jarig meisje gevonden. In een deken wordt ze in veiligheid gebracht. © NIOD
Quote

Overdag zocht hij naar overleven­den, 's nachts kon hij er niet van slapen

Conservator Van der Hoeven
Volledig scherm
Gerrit van Ommering.

Het plaatje van 2 april 1943 toont de gruwelen van de oorlog in volle omvang. De straat ligt bezaaid met brokstukken en balken, en op de achtergrond is de verwoesting van het bombardement op West van 31 maart '43 duidelijk te zien. De pui van de belendende huizenrij is deels verwoest, alle ramen liggen eruit. Bedrukte gezichten langs de kant.

Toch is er hoop. Een medewerker van de Geneeskundige Dienst draagt een in een deken gewikkeld meisje, dat 50 uur na de vernietigende bommenregen levend onder het puin vandaan is gehaald. Naast hem een man in een zwart uniform, met een glimmende brandweerhelm op het hoofd: Rotterdammer Gerrit van Ommering, 46 jaar oud, de moedige redder van het kind.

,,Als brandweerman was zijn hulp ingeroepen na het bombardement op Rotterdam-West,'' zegt conservator Johan van der Hoeven van Museum Rotterdam 40-45 NU. ,,Overdag zocht hij naar overlevenden, 's nachts kon hij er niet van slapen. De beelden van lijken en afgerukte ledematen waren te gruwelijk. En dus ging hij op pad, ondanks de spertijd, luisterend of hij ergens nog een levensteken kon bespeuren.''

Ziekenhuis
En een wonder geschiedde. In de Blokmakersstraat ontdekte hij onder de verwoesting een overlevende, die later met vereende krachten werd opgegraven. ,,Het kind werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Door zijn optreden heeft Van Ommering haar leven gered.''

Het fatale bommentapijt op West, vandaag 73 jaar geleden, was afkomstig uit Amerikaanse vliegende forten. Later bleek dat de geallieerden het hadden gemunt op de werf van Wilton-Fijenoord in Schiedam. Omdat die schuilging onder een dik wolkendek, werd gemikt op de Lekhaven. De duizendponders raakten echter door een harde grondwind op drift en belandden op Bospolder en Tussendijken, met alle dramatische gevolgen van dien. Ruim 400 mensen vonden de dood.

Gerrit van Ommering: zijn verhaal is om méér redenen bijzonder, stelt Van der Hoeven. Want een kleine 3 jaar eerder, in 1940, was hij nog soldaat en vertolkte hij een opvallende rol tijdens de eerste oorlogsdagen. Hij was de sergeant-majoor die met een witte vlag in de hand een Nederlandse delegatie begeleidde, nadat zwermen Heinkels het Rotterdamse stadshart hadden verpulverd.

Ook hiervan is een opname, waarop hij wapperend met het vaandel door de Van der Takstraat op het Noordereiland loopt om de overgave van de stad aan te bieden. ,,Die vlag had hij thuis gemaakt van een stuk laken,'' klinkt het. ,,Onderweg heeft hij er nog een reep afgescheurd om een gewonde soldaat te verbinden. Vandaar dat er bloedvlekken op het doek zitten.''

Na de capitulatie volgde de demobilisatie. Van Ommering had geen trek om onder Duits gezag te werken en solliciteerde op een vacature bij de Rotterdamse Beroepsbrandweer. Na eerst te zijn ingezet als brandwacht bij bioscopen beleefde hij later zijn tweede bombardement op de stad, waarbij een heldenrol voor hem was weggelegd.

Meterkast
,,De witte vlag rolde hij op, waarna die werd opgeborgen in de meterkast,'' vertelt Van der Hoeven. ,,Zijn vrouw gaf hem in 1980 in bruikleen aan het Stadsarchief Rotterdam. Naderhand heeft ze dit bijzondere voorwerp geschonken aan de gemeente Rotterdam. De vlag ligt nu in het nieuwe Museum Rotterdam.''

Het Vergeten Bombardement van 31 maart 1943, de gebeurtenissen op die 2de april; de historie intrigeert Van der Hoeven mateloos. ,,Ik was zo blij als een kind toen ik dit relaas van de zoon van Van Ommering hoorde. Het is een puzzelstukje dat perfect past en het verhaal van de oorlog in Rotterdam weer een beetje completer maakt.''

Toch, één vraag blijft onbeantwoord. ,,Wat is er met het meisje gebeurd? Is ze gezond opgegroeid, is ze later getrouwd, heeft ze kinderen gekregen? Ze zou nu 76 jaar zijn. Als deze mevrouw zich alsnog meldt, dan zou dat geweldig zijn...''

Volledig scherm
Conservator Van der Hoeven met het dossier.
Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Rotterdam