Volledig scherm
Astronaut André Kuipers en Claudia de Breij. 'Ik dacht echt dat deze raket van metaal is.' © Pim Ras

Alles went, ook een papa die in de ruimte zweeft

Ooit belde Claudia de Breij met astronaut André Kuipers om informatie voor één van haar voorstellingen in te winnen. Nu volgt de tegenprestatie: De Breij schreef de liedjes voor kindertheater over ruimtereizen.

Quote

De kinderen kwamen even in beeld, zeiden 'hoi, pap' en gingen gauw weer verder spelen met hun Lego

André Kuipers, astronaut

Tijdens de tweede ruimtereis van André Kuipers hadden de techneuten bij NASA iets nieuws bedacht: de bemanning van het internationale ruimtestation ISS kon zich elk weekend met een soort Skype-verbinding even aan het thuisfront laten zien. En, ook niet onbelangrijk, de beeldverbinding was dubbelzijdig. Dus ver weg in de ruimte kon Kuipers ook even naar zijn gezin, thuis in het Noord-Hollandse Vijfhuizen koekeloeren.

Zijn jongste kinderen waren destijds 3 en 5. En zoals dat gaat op die leeftijd: alles went snel, zelfs een vader die in zijn ruimtepak door het beeld zweeft, Superman imiteert en naar zwevende M&M's toevliegt. Kuipers, grinnikend: ,,Helen, mijn vrouw, zei dan: 'Jongens, daar is papa'. De kinderen kwamen even in beeld, zeiden 'hoi, pap' en gingen gauw weer verder spelen met hun Lego.''

Luide lach
Zijn luide lach vult het Amsterdamse repetitielokaal. Aan de overkant van de tafel luistert Claudia de Breij geïnteresseerd mee - handen onder haar kin gevouwen. Ze zegt: ,,Wat ook lastig is: op die leeftijd vragen kinderen nog nauwelijks iets aan je. Dus jij moet het gesprek op gang houden.''

Kuipers (57): ,,Precies! Daarom vertelde ik al snel elke week een deel van een verhaal aan ze, dat werd een ritueel.''

Dat verhaal resulteerde in een kinderboek, André het astronautje. Kuipers, alweer grinnikend: ,,Voor zover ik weet het enige boek dat in de ruimte is bedacht en geschreven.''

Er is inmiddels ook een tweede boek en, vanaf volgende maand, ook een theatervoorstelling voor kinderen vanaf 3 jaar. Daarvoor benaderde Kuipers De Breij (40) om de liedjes voor de voorstelling te schrijven. Dat deed ze graag, de twee kenden elkaar al.

Volledig scherm
Astronaut André Kuipers en Claudia de Breij. 'Ik dacht echt dat deze raket van metaal is.' © Pim Ras
Quote

Elke dag komen er 200.000 mensen bij op aarde, elke dag komt er een stad bij die groter is dan Eindhoven

André Kuipers, astronaut

Ondergrond
In haar voorstelling Teerling vertelde De Breij de eerste vrouw op de maan te willen worden. ,,Als ik zo'n voorstelling schrijf, verdiep ik me nogal in de onderwerpen die ik ga behandelen. Zelfs als het uiteindelijk het programma niet haalt, maar ik wil dat de ondergrond klopt. En ik kan dan wel denken: er heeft nog nooit een vrouw op de maan gestaan, maar wie weet zijn ze in China daar net mee bezig. Dat soort dingen weet André dus.''

Kuipers: ,,Het had niet heel veel gescheeld, want daar werken ze in China inderdaad hard aan.''

Gouden stiksels
Lang verhaal kort: De Breij zocht contact met Kuipers en stak nogal wat van hem op. Zij: ,,Eén van de eerste zinnen in de voorstelling is dat de aarde 's nachts nog mooier is dan overdag. Dan lijkt ze op een fluwelen bol met allemaal gouden stiksels, de lampjes. Dat is letterlijk wat André me vertelde.''

Hij, ernstig nu: ,,Dat is ook zo prachtig om te zien. Totdat je bedenkt dat er steeds meer lampjes bijkomen. Elke dag komen er 200.000 mensen bij op aarde, elke dag komt er een stad bij die groter is dan Eindhoven.''

Wonderlijke combinatie
Het lijkt een wonderlijke combinatie, de kunstenares en de wetenschapper. De één dacht vorige week, toen dat nieuws over zwaartekrachtsgolven, Einsteins relativiteitstheorie en botsende zwarte gaten op aarde neerdaalde: Hoe ga ik dit ooit begrijpen? De ander dacht: Hoe leg ik dit uit?

Wat hen bindt: een eindeloze nieuwsgierigheid, ook in elkaars werk. De enige levende Nederlander die daadwerkelijk rond de aarde zoefde in een raket, staat nu in een gymzaal te juichen bij het zien van de golfkartonnen raket die straks in de theatervoorstelling gebruikt gaat worden. In de ogen die echt de aarde van veraf zagen, weerkaatst een glinstering: ,,Ik dacht dat hij echt van metaal was. Maar zo'n decorstuk moet natuurlijk van theater naar theater worden gesleept. Wat een vondst. Het is bijzonder om iets te zien wat ik zelf bedacht heb.''

De Breij: ,,Ik las vroeger allerlei boeken over ruimtereizen. Ik dacht ook dat ik veel te dromerig zou zijn voor de wetenschap. Maar door het contact met André ontdekte ik dat hij ook droomt, van jongs af aan al van het astronautenbestaan. Dat je wel een homo universalis moet zijn om in de ruimte terecht te komen: een wetenschapper, doorzetter en dromer in één.''

Opwekken
Precies dat wil Kuipers opwekken met de theatervoorstelling: jongens- en meidendromen. ,,Ik werk mee aan het Techniekpact, dat kinderen enthousiast maakt voor wetenschap en techniek. Want we hebben te weinig jongeren die een technische opleiding volgen, terwijl we ook een flinke werkloosheid onder jongeren hebben. Ik vertel mijn ervaringen al aan kinderen uit groep 7 van de basisschool tijdens een College Tour. Maar voor de allerjongsten wilde ik ook iets doen. Uit onderzoek blijkt dat kinderen die voor hun 8ste levensjaar met wetenschap en techniek kennismaken, daar op latere leeftijd veel ontvankelijker voor zijn. Daar werk ik graag aan mee.''

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement