Volledig scherm
© Pim Ras

De Lama's, het blijven kwajongens

Na negen jaar keerden ze weer terug: de Lama’s. In de Ziggo Dome zorgden de improvisatiekunstenaars voor een ouderwets avondje keten. Opvallend: veel ouders mét kroost. ,,Ik kende ze alleen van YouTube.”

Volledig scherm
© Pim Ras

Of we ons mobieltje tevoorschijn willen halen, roept Tijl Beckand tegen het einde van de show. De aanvoerder van de Lama’s staat samen met zijn kameraden op een regenboog die door de Ziggo Dome schuift, hoog boven het publiek. ,,We leven in verwarrende tijden”, richt Beckand zich tot de fans die hun telefoon omhooghouden en de donkere zaal een magisch aanzien geven, als een reuzekerstboom met 11.000 lampjes.

,,Je ziet soms dingen waarvan je denkt: hoe is het in godsnaam mogelijk? Dan is een avond als deze een ­zegen. Even tweeënhalf uur lol maken met z’n allen”, vervolgt Beckand zijn gepassioneerde betoog.

Op de achtergrond klinkt You’ll never walk alone. Het verzoek van ­Beckand aan de zaal: of we iemand willen bellen ‘die we een tijdje niet hebben gesproken’. ,,Laten we deze energie hier aan elkaar doorgeven.”

Het is een passende afsluiting van datgene waar de Lama’s tussen 2004 en 2008 bij BNN op televisie altijd voor hebben gestaan en waarvoor ze nu teruggekomen zijn: het delen van vertier.

Na negen jaar afwezigheid staat het Dreamteam viermaal op het podium, en wat voor één: Ziggo Dome. ,,Een intimiderend monster dat langzaam in een grote vriendelijk reus kan veranderen”, concludeert Beckand na drie Lama-dagen. ,,Maar dan moet je wel goed spelen.”

Buikje

Volledig scherm
Tijl Beckand met tong uit de mond als Lady Gaga © Pim Ras

En dat doen ze: Beckand, Ruben Nicolai, Jeroen van Koningsbrugge en Ruben van der Meer – hier en daar gluurt het buikje boven de broek­riem en zijn er wat rimpeltjes verschenen – maar het zijn vooral kwajongens gebleven die langskomen om keet te trappen, grenzen af te tasten en het publiek te vermaken. Over dat publiek gesproken: opvallend veel ouders zijn met hun kroost naar Ziggo Dome afgereisd. Vaders met zonen, moeders met dochters. ,,Tot dit weekend kende ik De Lama’s alleen van YouTube. Super dat ik ze nu live kan zien”, jubelt Femke (16), die met zus en moeder uit Leeuwarden is gekomen.

Ongekend succes oogstten de improvisatiekunstenaars tussen 2004 en 2008. Na hun afscheid was het lang stil, maar een rentree bleef ­lonken. Tot dat etentje in juni 2016 bij Nicolai. Het Dreamteam smeedde weer plannen en wilde van groot tot groter naar grootst. Het werd Ziggo Dome. ,,De vraag die we de laatste maanden hoorden: kun je improviseren in zo’n bak?”

De Lama’s bewijzen het. Ze blijven bij hun leest: niet al te veel nieuwe toeters en bellen, maar de oude spellen, zoals het moordspel, het alfabet, eerste zin laatste zin, de nasynchronisatie. Ze vergeten de klassiekers niet: Van der Meer met Blikken in de ogen en, natuurlijk, Máxima die vreemdgaat.

Presentator Patrick ­Lodiers die per ongeluk snakbar zegt in plaats van snackbar, is voortdurend de klos en ook de fans ­worden betrokken bij de show, zoals die jongen in een ACDC-shirt die ‘een rondje om de klas’ (zaal) moet lopen.

Hoe groot Ziggo Dome ook mag zijn, de sfeer blijft intiem, omdat de hoofdrolspelers in alle uithoeken van de zaal verschijnen. Van der Meer als Superman hangend in de nok, ­Nicolai alias Marcelino Wunderlich fietsend door het publiek.

Lekker gewoon

Natuurlijk zingen ze hun nieuwe single, dat ze ‘zo lekker gewoon zijn gebleven’. Daarmee slaan ze de spijker op de kop. De vier grappenmakers hebben inmiddels vrijwel allemaal een glanzende (televisie)loopbaan, maar geven het publiek het gevoel dat ze die binkies uit de klas van vroeger zijn die net even verder gaan dan de rest. Hun oogst: de lach, die nooit ver weg is.

Of die lach nóg een keer terugkeert? Beckand: ,,Dit smaakt naar meer, maar we gaan eerst in december een avondje uiteten. Over een vervolg gaan we pas eind 2018 verder denken.”

Volledig scherm
Ruben van der Meer komt als Superman al hakkend uit het dak van de Ziggo Dome © Pim Ras