De mannen van ART: Drie grote mensen die spelen hoe jochies doen

Win kaartjes! Weer keert het toneelstuk Art terug in de Nederlandse theaters. Met de zwaar improviserende steracteurs Waldemar Torenstra, Thijs Römer en Frederik Brom. Over zandbakgevechten, verkleedpartijen en ruiken aan elkaars kont. ,,Soms dachten we tijdens repetities: dit kunnen we echt niet maken.’’

Wij verloten twee kaartjes voor de voorstelling op 9 of 10 maart in het DeLaMar Theater in Amsterdam. Klik onderaan dit artikel op de knop ‘Schrijf je in’ en maak kans! 

Ze kennen elkaar al jaren, acteurs Waldemar Torenstra, Thijs Römer en Frederik Brom. Van toneelopleidingen, van eerdere gezamenlijke producties, van familieverjaardagen.

Want hoe zit het ook alweer? Römer, met ondeugende lach: ,,Frederik heeft een kortstondige relatie met mijn zus gehad.

Brom haakt direct in: ,,Die nog steeds een nasleep kent. Zij zegt dat haar kinderen van mij zijn.’’

Quote

Dit is een verhaal over vriend­schap­pen, maar ook over universele thema’s uit de liefde

Thijs Römer

Luid gelach in de Amsterdamse koffiezaak waar de drie mannen lunchen na een ochtend repeteren voor het toneelstuk Art. Want in werkelijkheid is Brom al jaren samen met Römers zus Nienke; samen hebben ze twee dochters.

Ze kennen elkaar dus goed, maar zijn ze ook diep bevriend, zoals de personages die ze spelen in Art? Torenstra: ,,We lopen de deur niet plat bij elkaar, nee.’’

Voor Serge, Mark en Ivan, de karakters uit Art, is hun vriendschap van levensbelang, ook al komt hun onderlinge band danig onder druk te staan door een drieste kunstaankoop van Serge.

Torenstra: ,,Deze mannen kunnen niet weglopen van hun vriendschap. Dat maakt het stuk noodzakelijk, pijnlijk en herkenbaar.’’

Römer: ,,En lief! Dit is een verhaal over vriendschappen, maar ook over universele thema’s uit de liefde. Over de behoefte om gezien te worden, dat vooral.’’

Het verhaal van Art, van de Franse schrijfster Yasmina Reza, is alom bekend en ook in Nederland al vaak opgevoerd.

Uiteraard kiezen Torenstra, Römer en Brom voor een eigen invulling, met veel ruimte voor improvisatie. Torenstra: ,,Onze regisseur Paula Bangels werkt heel erg vanuit improviseren. Dus we hebben heel wat lelijke improvisatieoefeningen op het thema vriendschap gedaan toen we begonnen.’’

Quote

Soms dachten we tijdens de repetities: dit kunnen we echt niet maken

Waldemar Torenstra
Volledig scherm
Thijs Römer, Waldemar Torenstra en Frederik Brom in Art. © Mark Engelen

Brom: ,,Het is een zandbakgevecht geworden.’’

Römer: ,,Al gauw begonnen we ballen op elkaar te gooien, te slaan, gekke hoedjes bij elkaar op te zetten, aan elkaars kont te ruiken. Drie grote mensen die spelen hoe jochies doen.’’

Torenstra: ,,Dan zei jij al heel gauw, Thijs: bedenk wel dat we hier gewoon voor worden betaald. Soms dachten we tijdens de repetities: dit kunnen we echt niet maken, dan voelden we lichte schaamte.’’

Quote

Met een groep mannen ga ik twee keer per jaar een weekeinde weg en dat geeft me zo ontzettend veel simpel plezier

Frederik Brom

Römer: ,,Als het je lukt om het kinderachtige met het intellectuele te combineren, als je die uitersten in anderhalf uur voorbij kunt laten komen, dan is de theater daar dé plek voor.’’

Torenstra: ,,De afgelopen tijd ben ik me eigenlijk gaan realiseren: vriendschap is voor de mannen uit het stuk zo’n beetje de laatste reddingsboei. In deze tijd, waarin liefdesrelaties niet per definitie 30 of 40 jaar duren, zijn vriendschappen juist zo belangrijk. Ik hoor dat om me heen ook wel: vrienden zijn eigenlijk mijn familie. Alles kan wijken, die trut of een eikel van een partner kan vertrekken, maar mijn vrienden wil ik niet kwijtraken. Dat maakt het stuk heel eigentijds. Bovendien kunnen vrouwen wat leren over mannenvriendschappen. En mannen eigenlijk ook.’’

Brom: ,,Als het je als man met je vrouw over een vriend hebt, bespreek je vaak wat je dwars zit over die vriendschap. Maar ‘du moment’ dat je dan met die vriend ergens zit, praat je daar juist niet over. Je vrouw zegt dan naderhand: waarom heb je niet besproken wat je hoog zat? Omdat we zoals altijd zo’n lol hadden samen. En omdat je niet alles uit hoeft te spreken. Pas als het jouw leven echt in de weg gaat zitten, zoals in Art gebeurt, dan moet je het opschonen.’’

Römer: ,,Jullie hebben volgens mij van die echte mannenvriendschappen, in groepsverband. Dat heb ik nooit gehad en het trekt me ook niet, een groep mannen. Ik vind het vaak oppervlakkig en dom. Niet dat alles altijd een enorme diepgang moet hebben, hoor. Maar als ik op een avond moet kiezen tussen aansluiten bij een groep vrouwen of mannen, kies ik negen van de tien keer voor de vrouwen.’’

Brom: ,,Ik doe precies het omgekeerde. Met een groep mannen ga ik twee keer per jaar een weekeinde weg en dat geeft me zo ontzettend veel simpel plezier. Ja, het is oppervlakkig. Maar tegelijk kan het ook zomaar een heel serieuze wending nemen. Prachtig vind ik dat.’’