Volledig scherm
Fragment uit De Verdediging © BNNVARA

De mooie en de totaal niet fancy kanten van de advocatuur

InterviewRegisseur Monique Nolte volgde ruim anderhalf jaar lang de strafpleiters van advocatenkantoor Ficq & Partners Advocaten. We zien hun meest spraakmakende strafzaken, maar vooral ook de menselijke kant van de vennoten en hun jongere collega’s.

We krijgen een heel uniek kijkje in de keuken van Ficq & Partners Advocaten. Hoe kon je zo dichtbij komen?

,,In het begin was het heel moeizaam, omdat ik niet veel vertrouwen kreeg. Ik merkte dat de advocaten erg argwanend waren. Als de camera draaide werd er al snel geroepen: ‘camera uit, wegwezen, je mag hier niet filmen’. Waarschijnlijk werd dit ingegeven door angst en de slechte ervaringen die de advocaten kennelijk hebben met media. Dus aanvankelijk kreeg ik obligate antwoorden en mocht ik alleen aanwezig zijn bij gebeurtenissen waar niet veel op het spel stond. Daar was ik vooraf al bang voor toen ik gevraagd werd deze documentaire te maken. Deze advocaten zijn zo door de wol geverfd en verbaal begaafd; zij laten niet makkelijk het achterste van hun tong zien.”

Hoe heb je toch het vertrouwen kunnen winnen?

,,Ik heb uiteindelijk voorgesteld het kantoor te volgen in een aantal zaken, waarbij ook cliënten in beeld zouden komen. Door hen te observeren tijdens hun werk. Daar waren ze in eerste instantie geen voorstander van. Zij hadden voorkeur voor een serie dat uit interviews zou bestaan, zodat ze meer de controle zouden hebben. Uiteindelijk botste het. Ik wilde meer vertrouwen; het echte verhaal laten zien inclusief de mooie en minder mooie kanten. Ik heb hen gezegd: we moeten allebei niet willen dat het resultaat een zesje wordt. Uiteindelijk zagen ze dat in. In mijn films wil ik ook de rafelrandjes laten zien. Het is heel interessant als je een worsteling kan meemaken en mensen zich kwetsbaar durven op te stellen. Dan worden personages interessant, omdat de kijkers zelf een oordeel moeten vellen.”

Het advocatenkantoor bleek minder glamorous dan je zou verwachten.

,,Je denkt inderdaad al snel aan die gelikte advocatenseries op HBO en Netflix. Mannen in dure pakken en vrouwen in mantelpakken. Zuidas-achtige taferelen. Dan kom je bij Ficq & Partners Advocaten binnen en blijkt het kantoor totaal niet fancy te zijn. Geen kostbaar meubilair of mooie verlichting. Ik dacht hoe ga ik hier in de vorm mee spelen?”

Quote

Dan kom je bij Ficq & Partners Advocaten binnen en blijkt het kantoor totaal niet fancy te zijn

Toch heb je het mooi in beeld gebracht.

,,Ik heb gekozen voor een filmische vorm. De overwegingen, de druk, de spanning en belangen die op het spel staan, heb ik geprobeerd te vertalen door af en toe in het hoofd van de personages te ‘duiken’. Zo zie je bijvoorbeeld strafadvocaat Nico Meijerink mediteren op het strand en in de rechtszaal als middel om de spanning beheersbaar te maken. Bénédicte Ficq fietst dagelijks anderhalf uur van huis naar kantoor en terug. Tijdens zo’n rit oefent ze haar pleidooien of de fiets en op deze manier bereidt ze haar zaken voor.”

Ficq werkt aan een bijzondere zaak: tegen de tabaksindustrie.

,,Als eerste advocaat in de wereld bereidt ze een strafzaak tegen de tabaksindustrie voor. De tabakszaak wordt haar meest principiële zaak ooit. We zien Ficq hier in een andere hoedanigheid. Normaliter verdedigt ze als advocaat een cliënt, die van een crimineel feit verdacht wordt. In deze zaak is haar cliënt een slachtoffer dat aangifte wil doen tegen de tabaksproducenten. Je ziet in de serie hoe ze op zoek gaat naar bewijzen, die moeten aantonen dat de tabaksindustrie crimineel opereert.”

Welke zaken zien we nog meer in het vierluik?

,,Die van Harrie Ramakers, leider van de Bandidos. Ficq & Partners assisteert hem regelmatig. Het was interessant om bij de gesprekken tussen advocaat Van Kleef en Ramakers aanwezig te zijn. Ook mocht ik bij de uitspraak in de Endstra-zaak zijn. Meijering heeft er zeven jaar aan gewerkt en het is één van de langstlopende zaken van het kantoor. Het was alles of niets voor de cliënt, dus er stond veel op het spel. ”

Opvallend is verder dat verdachte Dino Soerel gewoon vol in beeld is te zien. Hoe is dat ontstaan?

,,Soerel gaf toestemming om gefilmd te worden. Dat gebeurde pas tijdens het maakproces. Dit was opmerkelijk, omdat mensen als Soerel het liefst buiten beeld blijven. Zijn zaak – het Passageproces - is de grootste strafzaak ooit in Nederland. Soerel werd ervan verdacht de opdracht te hebben gegeven voor de liquidaties op Thomas van der Bijl en Kees Houtman. Ik mocht aanwezig zijn bij het opstellen van het pleidooi, wat het grootste pleidooi ooit is waar ook Soerel zelf aan meegeschreven heeft. Het werd uiteindelijk een stuk van meer dan tweeduizend pagina’s. Ik geloof zelfs dat Peter R. de Vries heeft geopperd het aan te melden bij het Guiness Book of Records, maar ik weet niet zeker of dat serieus bedoeld was.”

De Verdediging, NPO 2, 20.25 uur

Volledig scherm
Benedicte Ficq en Marnix van der Werf tijdens de zaak-Badr Hari © Advocaten van verdachte Badr Hari, Marnix van der Werf (R) en Benedicte Ficq. ANP
Volledig scherm
© anp
  1. Een frisse wind? Een tornado! Meghan Markle zet Buckingham Palace op zijn kop

    Een frisse wind? Een tornado! Meghan Markle zet Buckingham Palace op zijn kop

    Morgen is het exact zes maanden geleden dat Meghan Markle in het huwelijksbootje stapte met prins Harry en zo in één klap een Britse hertogin werd. Ze schreef daarmee een stukje geschiedenis, want ze is naar koninklijke maatstaven een opmerkelijke keuze: ze is gescheiden, Amerikaanse en heeft Afro-Amerikaanse roots. Het was dan ook te verwachten dat de 37-jarige actrice een frisse wind zou doen waaien door Buckingham Palace. Maar zes maanden na het huwelijk lijkt die frisse wind eigenlijk meer op een tornado, zo wordt gefluisterd in het paleis.