Volledig scherm
Dennis Weening. © ANP Kippa

Dennis Weening: 'Levenslang met dwang is geen sensatieprogramma'

Ze móeten de hele dag poetsen, kunnen niet tegen het getal acht of gaan hun mond spoelen als ze iemand op straat tegenkomen met rood haar. In Levenslang Met Dwang (RTL5) reist Dennis Weening vanaf maandag af naar Thailand om acht kandidaten van hun stoornis af te helpen.

Quote

Ze hebben eigenlijk géén leven.

Dennis Weening

Kende jij zelf iemand met een dwangstoornis?
Dennis Weening: ,,Persoonlijk niet. Voor mij is dit het eerste seizoen. Ik heb de eerste twee reeksen op televisie gezien. Dat was al heftig, maar als je het dan van dichtbij meemaakt, is het helemaal een ander verhaal. Dan zie je wat voor impact een stoornis heeft op iemands leven. Ze hebben eigenlijk géén leven.”

Kun je een voorbeeld geven?
,,Marieke heeft zoveel last van smetvrees dat ze de deur amper uitkomt. En als haar kinderen thuiskomen van school moeten zij zich in de hal tot op hun blootje uitkleden en dan eerst in bad voordat ze echt het huis in kunnen. Ook de boodschappen moeten eerst worden schoongemaakt. En we hebben ook een jongen die anderen vies vindt. Bijvoorbeeld als hij iemand tegenkomt met rood haar of een hoofddoek dan móet hij zijn mond spoelen. Op straat zoekt hij dan bijvoorbeeld een café op. Hij kan niet verklaren hoe dit komt, want hij heeft helemaal niets tegen mensen met rood haar of een hoofddoekje. Daarvoor gaat hij juist in therapie.”

Waarom reizen jullie af naar Thailand?
,,Om ze helemaal uit hun thuissituatie weg te halen. Je merkt dat de dwangstoornis thuis het ergst is. En ze kunnen daar ook niet zomaar even terug. Dus je dwingt ze om daar aan de slag te gaan met therapeuten. Ze zijn daarnaast in een omgeving met anderen die ongeveer hetzelfde hebben. Je bent dus 24/7 bezig. Dat werkt beter dan thuis een uurtje per week therapie. En de reis zelf is al therapie, want mensen met dwang vermijden situaties die spanning of stress met zich meebrengen.”

Volledig scherm
De kandidaten met presentator Dennis Weening. © RTL
Quote

Zichzelf terug zien werkte ook confronte­rend. ‘Was ik dat?’, hoorde je dan.

Dennis Weening

Wat is jouw rol?
,,Ik ben de schouder om op uit te huilen, het luisterend oor. Iemand bij wie de kandidaten alles kwijt kunnen. Dat zijn serieuze gesprekken, maar ik kan in sommige situaties ook voor wat luchtigheid zorgen. Je merkt al gauw dat er dan een intensieve band ontstaat. Soms was het erg emotioneel. Zo was er een meisje dat zó’n minderwaardigheidscomplex had. Ze liet thuis geen vingerafdruk achter, omdat ze vond dat ze er niet mocht zijn. Ander voorbeeld: Ik kon een jongen helpen met muziek, mijn grote passie. Ik hielp door met muziek hem af te leiden van zijn dwanggedachtes.”

Werkt televisie ook als een soort medicijn?
,,Ze krijgen in ieder geval de kans om twee weken lang 24/7 in therapie te gaan. Donderdagavond hebben we met alle acht kandidaten de eerste aflevering teruggekeken. Dat was heftig. Zichzelf terug zien werkte ook confronterend. ‘Was ik dat?’, hoorde je dan. Het is een stok achter de deur.”

Helpt het programma of hebben ze echt levenslang?
,,Als ze weer thuis komen, kunnen ze altijd in oude patronen vervallen. Daarom krijgen ze heel goede nazorg. Kijk, je bent in twee weken natuurlijk nooit helemaal af van een dwangstoornis, maar sommige kandidaten zijn wel al heel ver. Dit is geen sensatieprogramma. Het doel is om dit probleem te laten zien, maar ook om deze mensen te helpen. Voor de meesten was dit een laatste strohalm. Het is mooi om te zien welke impact het programma heeft.”

Levenslang Met Dwang, vanaf maandag 23 april om 21.30 uur te zien bij RTL 5.