Volledig scherm
PREMIUM
Vincent Bijlo © Marco De Swart

‘Er werd veel oprecht gelachen op de radio, dat gebeurt eigenlijk nooit’

ColumnCabaretier Vincent Bijlo schrijft een keer per week een column over wat hem opvalt op de radio.

Er is maar 1 Radio 2. Precies. Zoals er ook maar 1 Radio 10 is en 1 Radio 538. De formats lijken wel veel op elkaar, de een doet wat meer jaren 90-muziek en verbreekt daarbij het record Macarenadansen, een andere zender staat deze hele week in het teken van de ‘epische jaren 80' maar over het algemeen weet je, als je langs de zenders zapt, pas na verloop van tijd waar je naar luistert.

Radio 2 probeert zich, heb ik de stellige indruk, de laatste tijd wat uit deze eenheidsworst te ontworstelen, met programma’s als Stenders Platenbonanza en Annemiekes A-lijst en uiteraard de onverwoestbare Staat Van Stasse.

Zaterdag, toen Veronica in de zaterdagmiddagmatinee het integrale concert van Live Aid uit 1985 uitzond, dit keer kon je geen geld storten, kwam Radio 2 live vanaf Tuckerville, de naam zegt al heel veel, Tuckerville, dat klinkt naar goed, degelijk en gezellig. En dat was het dan ook.

Tuckerville was Ilse DeLange, ze is de enige festivaldirecteur die ook zelf optreedt. Het was Douwe Bob, Duncan Laurence, BLØF, Daniel Lohues en Rowwen Heze. Maar het was ook en hier vrij onbekende band als Asleep at the Wheel, die speciaal voor Radio 2 een mooie, intieme livesesstie gaf.