Volledig scherm
© ANP

Green Day op Pinkpop: onuitputtelijke energie

recensieOp de avond dat de popwereld in Manchester samen zong tegen terreur, bestookte Green Day op Pinkpop vooral de Amerikaanse president Trump: 'Er is geen grotere imbeciel dan hij.'

concert pinkpop

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    Green Day

Binnen 24 uur ging op Pinkpop de tijd meer dan 20 jaar terug. Wierp de komst van Justin Bieber gisteravond een, enigszins bewolkte, blik op de toekomst, Green Day transporteerde het festival zondagavond weer terug naar het tijdperk waarin pretpunk en vlammenwerpers als het toppunt van festivalvermaak golden. Het was voor iedereen die zich zaterdag bij Bieber afvroeg of lusteloze en luie popsterren werkelijk de nieuwe norm waren een prettig tijdreisje. Want hoewel Green Day goed beschouwd weinig meer serveerde dan onbekommerde nostalgie, staat de band na een loopbaan van ruim 20 jaar nog steeds voor opgestroopte mouwen en onuitputtelijke energie.

Zo werd het een weliswaar voorspelbare - in januari werkte Green Day in de Ziggo Dome nagenoeg dezelfde setlijst af - maar toch vrolijkstemmende rockshow. Eentje die politiek activisme ('Say no to Donald Trump! Let's say yes to unity') kruiste met een onschuldige drift zo hard mogelijk feest te vieren.

Voor het bereiken van die doelen bezit het Amerikaanse drietal enkele krachtige wapens: een inmiddels ruim gevuld hitreservoir, een aangeboren talent voor publiekeparticipatie (Vraag: 'Hey?' Antwoord: 'Hoooooooo!') en een frontman die niet rust voor hij de laatste grasspriet van een festivalweide heeft bereikt.

Waren er op Pinkpop tienermeisjes die schrokken van die gekke meneer met de zwartomrande ogen en het schoensmeerhaar? Absoluut. Ze waren zelfs in de meerderheid aan de kassa's vooraf. Zo trok de zondag zo'n 20.000 bezoekers minder dan Biebers en Garrix' zaterdag.
Het kan daarom niet anders dan dit is de laatste keer geweest dat Green Day als headliner op Pinkpop speelde. Want waar in deze recensie 'nostalgisch' staat geschreven, had net zo makkelijk gedateerd kunnen staan.

Er zijn tijden geweest dat het achter elkaar gespeelde superduo When I Come Around/Minority net zo actueel was als de dubbelslag Let Me Love You/Sorry van Bieber gisteren. Die zijn inmiddels vervlogen. Het was in die zin een geruststelling dat zanger Billie Joe Armstrong in de menigte nog een schattige jongetje wist te vinden om op het podium enkele akkoorden op gitaar mee te spelen. De blik op het gezicht van de 11-jarige Juul, toen hem werd verteld dat hij de gitaar mocht houden, evenaarde die van zijn vrouwelijke leeftijdsgenootjes toen Justin Bieber hen gisteren even een blik op zijn witte Calvin Klein boxershort gunde.