Volledig scherm
PREMIUM
Met de komst van Pearl Jam gaat een lang gekoesterde wens van Pinkpop in vervulling. © ANP

Het concert van Pearl Jam veranderde mijn leven

ColumnMet de Amerikaanse rockband Pearl Jam keert komende zomer een van de meest legendarische festivalacts terug op Pinkpop. AD-columnist en fan Sjoerd Mossou over het concert uit 1992 dat zijn leven veranderde.

Volledig scherm
Sjoerd Mossou © AD

De regen. De alcohol. De modder. Het zweet. De energie. De extase. Je kunt het allemaal ruiken en voelen, ook 25 jaar later nog, steeds wanneer je de beelden terugkijkt op YouTube.

Het concert dat Pearl Jam in 1992 gaf op Pinkpop is vooral legendarisch geworden om dat ene historische moment; om die waanzinnige stagedive van zanger Eddie Vedder uit een camerakraan, halverwege het nummer
Porch.

Maar dit optreden was zoveel meer dan dat. Er schuilt zoveel meer in dan die sprong alleen. Vooral om hoe de show van de eerste tot de laatste minuut zindert en siddert, op een manier zoals je dat zelden ziet, en zoals het nooit – echt nooit - meer zal gebeuren.

De unieke interactie tussen band en publiek zoals op die druilerige dag: anno 2017 is het niet meer voor te stellen, bij welk (rock)concert dan ook. Het was de tijd van vóór de mobiele telefoon, van vóór de grote videoschermen naast het podium. Er was slechts een pas doorgebroken bandje, compleet door het dolle heen, innig samen met een mensenzee.

Niet alleen de jonge rockband uit Seattle geeft op 8 juni 1992 alles wat het in zich heeft, al die tienduizenden mensen in Landgraaf doen dat ook. Het is spontane en totale overgave, grenzend aan waanzin.

Zoals de deinende massa zich overgeeft aan de gitaarmuziek, totaal gelukzalig dansend en meeblèrend, letterlijk in nevelen gehuld: ik kan daar nog steeds oneindig naar blijven kijken. De beelden vervelen nooit.