Volledig scherm
PREMIUM
Jeroen Pauw © ANP Kippa

Jeroen Pauw: Er moest iets nieuws gebeuren

Op de dag dat Jeroen Pauw bekendmaakte te stoppen met zijn talkshow werd de presentator door mediavakblad BM (Broadcast Magazine) uitgeroepen tot Omroepman van het Jaar. ‘Mensen op mijn leeftijd zien er vaak zo treurig uit.’

Een dag voordat hij door Broadcast Magazine uitgeroepen werd tot omroepman van het jaar sprak Jeroen Pauw (59) met Frits Barend, die jarenlang de toonaangevende talkshow maakte met Henk van Dorp. Hoe het met Henk was, vroeg Pauw. ,,‘Nou’, zei Frits, ‘Henk fietst nog, Henk tennist nog, Henk plast nog met één arm. Telkens het woordje nog. Als je een zekere leeftijd hebt, wordt er verzuchtend naar je gekeken: hij is er nog.”

Jeroen Pauw kreeg vandaag bij de uitreiking van die enorme beker (‘Met al die grote namen’) door Beau van Erven Dorens (winnaar 2018) in de theaterzaal van Beeld & Geluid de lachers op zijn hand, maar meende het wel. ,,Ik ben 59. Als ik om me heen kijk naar mensen met ongeveer dezelfde leeftijd. Die zien er vaak zo treurig uit. Alsof ze al naar de uitgang kijken en zich afvragen: hoe lang nog? Er moest iets nieuws gebeuren.”

Dus stopt Jeroen Pauw met zijn dagelijkse talkshow, die hij sinds 2014 maakte. Een beslissing die versneld is genomen door de transfer van Eva Jinek, zijn protegé, naar RTL. ,,Ik speelde al langer met het idee om te stoppen. Maar als Eva had gezegd: ga jij nog een half jaar of jaar met mij door, dan had ik dat wel willen doen. Oké als jij nu weggaat, ga ik ook”, bekende Pauw om er glimlachend aan toe te voegen. ,,Ik wilde al stoppen toen ik met Paul Witteman werkte.”

,,Het is fijn als mensen aan tafel komen om te vertellen over een nieuw boek, nieuwe plaat of nieuwe mening. Leuk dat er ook nog muziek bij is en er zijn zeker vaak momenten dat we elkaar aankijken, zoals de uitzending over Parkinson, en denken: ja, het heeft zin dat we hier hard aan gewerkt hebben. Maar het is ook wel eens dat je denkt: waar gáát het allemaal over? In die zin werkt het ook goed om met enige regelmaat te denken: er moet toch ook nog iets anders zijn, wat interessant is.’ Dat ‘interessants’ werd bevestigd door de gasten zelf die aanschoven met ‘verhalen van buiten’. ,,Zat ik aan tafel te wachten. Was die gast daar geweest en had ‘ie deze beelden meegenomen. Ik dacht: het wordt tijd dat ik zelf naar buiten ga. En dan heb ik het niet over een nieuw reisprogramma van de NPO, maar wel wat anders.”