Volledig scherm
© Archieffoto AD

Johnny de Mol overtuigt als yup in 'De Gelukkigste Dag'

RecensieIn een luxueuze loft in New York wacht een man tevergeefs op  verjaardagsbezoek. Gaandeweg wordt duidelijk waarom: Michael de Wit (Johnny de Mol) is een even weerzinwekkend als deerniswekkend mens, van wie vriend en familie zijn vervreemd.

Toneel

    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    • Ster beoordeling
    De Gelukkigste Dag
Volledig scherm
Johnny en Johanna ter Steege na afloop van de première. © anp

En zo moet hij zijn laatste daad na een bestaan vol poenerige verveling - letterlijk een salto mortale, door voor het oog van de visite uit het raam te springen - uitstellen, wellicht afstellen.

Het is een mooi thema in De gelukkigste Dag, een stuk dat Johnny de Mol liet schrijven door de Amerikaanse scenarist Michael di Jiacomo. Die voorzag de verjaardagskaart van een gitzwarte rouwrand en creëerde aldus een intrigerende zwarte komedie. Als tegenpool van de zelfvoldane Michael fungeert de serveerster Angie (Johanna ter Steege), aanwezig om het gezelschap van champagne en kaviaar te voorzien.

Aangewezen op elkaar, ontspint zich tussen hen een wreed kat-
en-muis-spel, slechts onderbroken door de komst van drie gasten
die, kan het treuriger, ongenood blijken te zijn.

Johnny de Mol weet goed raad met zijn personage, dat hij een heerlijk arrogante achteloosheid meegeeft en tegelijk de diepte van een gekwelde geest. Waar pathos op de loer ligt, speelt hij juist klein en
ingetogen en wordt zijn karakter nooit de eendimensionale karikatuur van de volgevreten yup.

Tegenwicht
Tegenspeelster Johanna ter Steege biedt hem sterk tegenwicht. Haar aardsheid en empathie en haar evenzeer gekraste ziel, geven de gevoelsarme Michael scherp reliëf. In een vernuftig decor, waarbij de modernste communicatie-snufjes op komische wijze worden uitgebuit, accentueert regisseur Gijs de Lange (Toneelgroep Amsterdam, het Nationale Toneel en De Appel) vooral de psychologische kanten van het stuk.

Dramatisch waar het kan, met ingehouden emotie waar het moet. En altijd is er die ongemakkelijke, onderhuidse spanning die onontkoombaar over de handeling hangt. Het maakt De Gelukkigste Dag tot een theaterbelevenis in ook nog eens een authentiek toneelstuk.

Volledig scherm
© ANP